Opinię podpisuje kluczowy biegły

Raport i opinia z badania sprawozdania finansowego sporządzonego za 2010 rok muszą być podpisane przez kluczowego biegłego rewidenta przeprowadzającego badanie. Taki wymóg zawiera art. 65 ust. 7 ustawy o rachunkowości. Brak spełnienia tego wymogu spowoduje, że badanie nie będzie ważne.

Definicję kluczowego biegłego zawiera została w art. 2 pkt 5 ustawy z 7 maja 2009 r. o biegłych rewidentach. Zgodnie z tym przepisem za takiego audytora uważany jest biegły odpowiedzialny za wykonywanie czynności rewizji finansowej w imieniu podmiotu uprawnionego do badania.

Kwestię podpisania raportu i opinii z badania regulują krajowe standardy rewizji finansowej przyjęte uchwałą nr 1608/38/2010 Krajowej Rady Biegłych Rewidentów z 16 lutego 2010 r. Obowiązują one od 31 marca 2010 r. Do ogólnych zasady badania sprawozdań finansowych odnosi się standard rewizji finansowej nr 1.

Zgodnie z jego uregulowaniami kluczowy biegły rewident odpowiada za opinię o sprawozdaniu finansowym wyrażoną przez niego na podstawie wyników badania przeprowadzonego w imieniu podmiotu uprawnionego przy udziale innych osób uczestniczących w badaniu.

Należy pamiętać, że w spółkach zainteresowania publicznego (np. bankach, spółkach giełdowych, zakładach ubezpieczeń) kluczowy biegły rewident nie może wykonywać czynności rewizji finansowej w okresie dłuższym niż pięć lat. Do badania takiego podmiotu może powrócić dopiero po dwuletniej przerwie. Ponadto kluczowy biegły oraz biegli uczestniczący w czynnościach rewizji finansowej nie mogą zajmować kierowniczych stanowisk w jednostce zainteresowania publicznego przed upływem co najmniej dwóch lat od zakończenia wykonywania tych czynności.

Badania nie jest ważne, również wówczas, gdy niezależność audytora z jakiegokolwiek powodu w czasie badanie nie zostanie zachowana, co powoduje, że biegły nie może sporządzić bezstronnej i niezależnej opinii lub raportu. Zgodnie bowiem z art. 66 ust. 6 ustawy o rachunkowości, badanie lub przegląd sprawozdania finansowego z naruszeniem art. 56 ust. 2-4 ustawy o biegłych rewidentach są nieważne z mocy prawa. Z kolei art. 56 ust. 2-4 ustawy o biegłych rewidentach określa kryteria niezależności biegłego rewidenta.

Przykładowo niezależność nie jest zachowana, jeżeli biegły osiągnął chociażby w jednym roku, w ciągu ostatnich pięciu lat, co najmniej 40 proc. przychodu rocznego z tytułu świadczenia usług na rzecz jednostki, w której wykonywał czynności rewizji finansowej lub jednostki z nią powiązanej. Limit przychodów nie dotyczy pierwszego roku działalności biegłego rewidenta.

Bezstronność i niezależność nie jest również zachowana, jeżeli biegły rewident posiada udziały, akcje lub inne tytuły własności w jednostce, w której wykonuje czynności rewizji finansowej, lub w jednostce z nią powiązanej.

Spółki, których sprawozdania poddawane są badaniu, powinny też sprawdzić, czy biegły rewident ma w ogóle prawo wykonywania czynności rewizji finansowej.

Przypomnijmy, że biegły może wykonywać zawód dopiero po uprzednim pisemnym zawiadomieniu Krajowej Rady Biegłych Rewidentów o podjęciu i formie wykonywania zawodu, a w szczególności o adresie i nazwie podmiotu uprawnionego, w imieniu którego zawód będzie wykonywał.

Informacje o tym, czy biegły rewident ma prawo wykonywania zawodu można znaleźć na stronie: www.kibr.org.pl.

Podział lub pokrycie wyniku finansowego następuje po zatwierdzeniu sprawozdania. W przypadku, gdy sprawozdanie podlega badaniu, biegły musi wyrazić o nim pozytywną opinię. Decyzja o rozdysponowaniu wyniku bez spełnienia tego warunku, jest nieważna z mocy prawa

agnieszka.pokojska@infor.pl

Art. 56 ustawy z 7 maja 2009 r. o biegłych rewidentach i ich samorządzie, podmiotach uprawnionych do badania sprawozdań finansowych oraz o nadzorze publicznym (Dz.U. z 2009 r. nr 77, poz. 694).

Art. 65 ust 7 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 152, poz. 1223 z późn. zm.).