Kiedy urząd dokona rejestracji

Czytelnik ma zamiar wystąpić do urzędu patentowego o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy. Jakie warunki musi spełnić znak, by urząd go zarejestrował?

Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu z 29 lutego 2012 r. (II GSK 72/11, www.orzeczenia.nsa.gov.pl) stwierdził, że podstawową przesłanką udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy jest istnienie dostatecznych znamion odróżniających oznaczenia zgłoszonego do urzędu patentowego. Jest to zespół cech pozwalających zindywidualizować dany towar na rynku wśród towarów tego samego rodzaju pochodzących z innych przedsiębiorstw. Ta właściwość jest, zdaniem NSA, warunkiem spełnienia przez znak towarowy funkcji oznaczenia pochodzenia.

Co mówią przepisy

Z kolei ustawa z 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (dalej: ustawa) wskazuje, na jakiego rodzaju oznaczenia nie udziela się praw wyłącznych. Wyliczenie przesłanek uniemożliwiających udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy zawarte jest w art. 129 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy. Wyliczenie to ma charakter przykładowy. Stanowi ono jednak wyraźnie, że nie ma dostatecznych znamion odróżniających oznaczenie, które składa się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazywania rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, wartości, przeznaczenia, sposobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności. Zatem znak towarowy, w ocenie NSA, musi dla uzyskania ochrony wykazywać się przynależnymi tylko jemu cechami, które pozwolą wyróżnić towar nim oznaczony jako pochodzący z określonego źródła od innych towarów tego samego rodzaju mających inne pochodzenie.

Brak możliwości odróżniającej

Podkreślenia wymaga, że część oznaczeń będzie jednak pozbawiona zdolności odróżniającej ze względu na treści. Możliwość rejestracji znaku towarowego eliminuje np. opisowo-informacyjny jego charakter. A taki ma oznaczenie, jeżeli wykazując wystarczająco bezpośredni i konkretny związek z przypisanymi mu towarami lub usługami, może pozwolić docelowemu kręgowi odbiorców natychmiast i bez głębszego zastanowienia dostrzec w nim opis towarów lub usług lub jednej z ich podstawowych cech. Opisowy lub ogólnoinformacyjny charakter oznaczenia to cecha, która świadczy o braku konkretnej zdolności odróżniającej znaku towarowego. Oceny tej należy dokonać w odniesieniu do realiów zwykłego obrotu gospodarczego, z uwzględnieniem kryterium zapatrywań przeciętnego odbiorcy (por. wyrok NSA z 8 czerwca 2005 r., II GSK 65/05, Lex 158023). NSA wskazał, że punktem odniesienia przeszkód rejestracji znaku jest wypracowany przez orzecznictwo ETS model przeciętnego odbiorcy (konsumenta) jako osoby dobrze (właściwie) poinformowanej, uważnej i racjonalnej. Ten wzorzec przeciętnego konsumenta ma charakter jednolity na terytorium państw członkowskich UE i jest wiążący dla oceny w prawie znaków towarowych dla organów patentowych i sądów krajów członkowskich UE. W przypadku znaków słowno-graficznych posiadanie zdolności odróżniającej odnosi się do znaku towarowego jako całości. Ocenie podlegają zatem zarówno elementy słowne, jak i graficzne.

Ważne

Podstawową przesłanką udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy jest istnienie dostatecznych znamion odróżniających oznaczenia

Ważne

Znakiem towarowym może być każde oznaczenie, które można przedstawić w sposób graficzny, jeżeli oznaczenie takie nadaje się do odróżnienia towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa. Znakiem towarowym może być w szczególności: wyraz, rysunek, ornament, kompozycja kolorystyczna, forma przestrzenna, w tym forma towaru lub opakowania, a także melodia lub inny sygnał dźwiękowy

Leszek Jaworski

dgp@infor.pl

Podstawa prawna

Art. 129 ustawy z 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (t.j. Dz.U. z 2003 r. nr 119, poz. 1117 z późn. zm.).