Wydalanie z kraju tylko indywidualnie
W listopadzie 2014 r. Słowacka straż graniczna znalazła na granicy z Ukrainą 19 ukrytych w ciężarówce Afgańczyków. Zostali oni przetransportowani na komisariat. Po ustaleniu ich tożsamości wydano indywidualne decyzje o wydaleniu i zakazie ponownego wjazdu na okres trzech lat. Zostali przetransportowani na Ukrainę, gdzie przebywali w ośrodkach dla cudzoziemców. Według wersji podanej przez samych zainteresowanych próbowali oni złożyć wniosek o udzielenie im ochrony międzynarodowej oraz prosili o kontakt z wysokim komisarzem Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców i z prawnikiem, ale ich prośby zostały zignorowane.
Afgańczycy zwrócili się do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka ze skargą na zbiorowe wydalanie cudzoziemców na podstawie art. 4 protokołu 4 do konwencji oraz art. 13 konwencji (skarga 24917/15, sprawa Asady i inni p. Słowacji).
ETPC najpierw wydał decyzję o skreśleniu z listy spraw części skarżących, z którymi utracono kontakt. W wyroku z 24 marca 2020 r. strasburscy sędziowie zgodzili się, że w sprawie doszło do wydalenia cudzoziemców w rozumieniu konwencji. Następnie zbadali, czy wydalenie miało charakter kolektywny. W szczególności, czy mieli oni możliwość zakwestionowania decyzji i czy ich indywidualne argumenty zostały wzięte pod uwagę. W swoim wyroku trybunał oparł się na treści notatek służbowych sporządzonych przez władze słowackie. Wynikało z nich, każdy ze skarżących był osobiście przesłuchany w obecności dwóch policjantów i tłumacza. Trybunał uznał, że mieli oni okazję do przedstawienia argumentów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.