Prawo doktorantów do studiów za granicą
Telek był asystentem naukowym na Uniwersytecie Yıldız Teknik w Stambule i był zapisany na studia doktoranckie w Paryżu. Şar pracował na tym samym tureckim uniwersytecie jako asystent naukowy i kontynuował studia doktoranckie w Europejskim Instytucie Uniwersyteckim we Florencji. Obaj naukowcy podpisali petycję potępiającą przemoc stosowaną przez turecki rząd podczas działań przeciwko Partii Pracujących Kurdystanu. Zarzucono im powiązania z organizacją terrorystyczną. Zostali zwolnieni z pracy na uniwersytecie, a ich paszporty zostały skonfiskowane. Takie same sankcje – na tej samej podstawie – zostały nałożone także na Kıvılcım, która w tym czasie mieszkała w Berlinie. Cała trójka otrzymała potem nowe paszporty w następstwie zmiany przepisów o stanie wyjątkowym.
W skardze do Strasburga skarżący argumentowali, że unieważnienie ich paszportów utrudniło im kontynuowanie studiów doktoranckich i działalności badawczej na zagranicznych uniwersytetach (Kıvılcım dodała, że napotkała poważne przeszkody podczas pobytu w Niemczech). Argumentowali, że środki podjęte na mocy tureckich ustaw nadzwyczajnych nie zostały wystarczająco jasno sformułowane, aby mogły służyć jako podstawa prawna do nałożenia sankcji, a sformułowania takie jak „powiązania – członkostwo, przynależność lub stowarzyszenie – z organizacją terrorystyczną” oraz „osoby, których wyjazd z kraju jest niewłaściwy dla ogólnego bezpieczeństwa” są zbyt szerokie i niejasne. W związku z tym twierdzili oni, że ich prawa chronione przez EKPC zostały naruszone (skargi nr 66763/17, 66767/17 oraz 15891/18).
Trybunał w wyroku z marca 2023 r. przychylił się do tej argumentacji. Zatrzymując paszporty skarżących i nie wydając ich ponownie przez pewien okres, Turcja naruszyła prawo do poszanowania życia prywatnego – art. 8 konwencji obejmuje również prawo do podróżowania za granicę, aby jednostki mogły prowadzić działalność zawodową i utrzymywać kontakty ze znajomymi za granicą. Zdaniem ETPC środki obejmujące zakaz podróżowania lub ograniczające jego możliwość z natury rzeczy utrudniają działalność zawodową naukowców. Chociaż ograniczenie tego prawa może być uzasadnione, decyzje władz tureckich nie określały warunków ani czasu trwania konfiskaty, a władze nie uzasadniły zastosowania sankcji wobec skarżących. Odpowiednia kontrola sądowa nie była zatem możliwa, co doprowadziło do naruszenia zasady legalności.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.