Prawo doktorantów do studiów za granicą

W skardze do Strasburga skarżący argumentowali, że unieważnienie ich paszportów utrudniło im kontynuowanie studiów doktoranckich i działalności badawczej na zagranicznych uniwersytetach (Kıvılcım dodała, że napotkała poważne przeszkody podczas pobytu w Niemczech). Argumentowali, że środki podjęte na mocy tureckich ustaw nadzwyczajnych nie zostały wystarczająco jasno sformułowane, aby mogły służyć jako podstawa prawna do nałożenia sankcji, a sformułowania takie jak „powiązania – członkostwo, przynależność lub stowarzyszenie – z organizacją terrorystyczną” oraz „osoby, których wyjazd z kraju jest niewłaściwy dla ogólnego bezpieczeństwa” są zbyt szerokie i niejasne. W związku z tym twierdzili oni, że ich prawa chronione przez EKPC zostały naruszone (skargi nr 66763/17, 66767/17 oraz 15891/18).

Trybunał w wyroku z marca 2023 r. przychylił się do tej argumentacji. Zatrzymując paszporty skarżących i nie wydając ich ponownie przez pewien okres, Turcja naruszyła prawo do poszanowania życia prywatnego – art. 8 konwencji obejmuje również prawo do podróżowania za granicę, aby jednostki mogły prowadzić działalność zawodową i utrzymywać kontakty ze znajomymi za granicą. Zdaniem ETPC środki obejmujące zakaz podróżowania lub ograniczające jego możliwość z natury rzeczy utrudniają działalność zawodową naukowców. Chociaż ograniczenie tego prawa może być uzasadnione, decyzje władz tureckich nie określały warunków ani czasu trwania konfiskaty, a władze nie uzasadniły zastosowania sankcji wobec skarżących. Odpowiednia kontrola sądowa nie była zatem możliwa, co doprowadziło do naruszenia zasady legalności.