„On nie jest naszym carem!”

Sprawa dotyczy protestów po wyborze Putina na kolejną prezydencką kadencję w 2018 r., które odbywały się pod hasłem kampanii zainicjowanej przez opozycjonistę Aleksieja Nawalnego: „On nie jest naszym carem!”. W związku ze wspomnianą kampanią do władz miasta Czeboksary wpłynęło zawiadomienie o zamiarze zorganizowania marszu oraz protestu. W odpowiedzi administracja miasta wskazała, że na mocy właściwych przepisów wybrane lokalizacje nie mogą być miejscem odbywania się tego rodzaju zgromadzeń, proponując ich organizację niemal 50 km od centrum. Odmowna decyzja władz miasta została podtrzymana przez sąd. 5 maja 2018 r. uczestnicy zgromadzenia zebrali się jednak w niezatwierdzonym miejscu. Policja wezwała ich do rozejścia się, grożąc użyciem siły. Wówczas zgromadzeni zaczęli poruszać się głównymi ulicami miasta, spacerując chodnikami, unikając zakłócania ruchu drogowego, cały czas w obecności policji, której ostatecznie udało się wymusić koniec zgromadzenia, również poprzez zatrzymania i spisywanie uczestników. Skarżący zostali oskarżeni i osądzeni za niezastosowanie się do wezwań policji do rozejścia się.

Jak zauważył trybunał, skarżący zostali skazani tylko za udział w zgromadzeniu zorganizowanym bez zgody, co było również jedyną przyczyną zignorowanych przez nich wezwań do rozejścia się. Sądy krajowe nie dowiodły, że istniało jakiekolwiek realne ryzyko zakłócenia porządku publicznego przez skarżących lub innych protestujących. Nie wykazały również, że policja działała zgodnie z istotą prawa do wolności pokojowych zgromadzeń. Według dotychczasowego orzecznictwa ETPC ścisłą ochroną obejmuje się w szczególności te zgromadzenia, których celem jest manifestowanie poglądów politycznych oraz zabieranie głosu w ważnych kwestiach społecznych i publicznych. Nie dokonano właściwej oceny proporcji zastosowanych sankcji oraz konieczności ograniczeń w realizacji prawa do wolności zgromadzeń.