Prawa osób z niepełnosprawnością intelektualną
V.I., chłopiec z lekką niepełnosprawnością intelektualną, po śmierci matki w 2005 r. i uwięzieniu, a następnie śmierci ojca w 2009 r., był pod opieką ciotki. Pod koniec 2012 r. jego opiekunem i przedstawicielem prawnym został burmistrz mołdawskiej miejscowości Ciutești. Pod koniec maja 2014 r. administracja szkoły zwróciła się do burmistrza z prośbą o znalezienie dla V.I. miejsca na czas przerwy letniej. Kilka dni później, rzekomo bez uprzedniego spotkania z V.I., lekarz skierował go na leczenie do szpitala psychiatrycznego. Lokalny komitet ds. dzieci zalecił leczenie w specjalistycznej klinice, a następnie umieszczenie go w lokalnej placówce opiekuńczej.
Wbrew swojej woli chłopak został umieszczony w szpitalu psychiatrycznym. Planowany trzytygodniowy pobyt przedłużono o cztery miesiące. Nikt nie odwiedzał V.I. ani nie próbował go odebrać. W tym czasie chłopak był leczony neuroleptykami i w konsekwencji rozwinął się u niego złośliwy zespół neuroleptyczny.
V.I., który kwestionował diagnozę i potrzebę leczenia szpitalnego, złożył skargę. Na jej podstawie na początku 2015 r. wszczęto postępowanie karne wobec burmistrza, który zalecił umieszczenie swojego formalnego podopiecznego w szpitalu. W rezultacie urzędnik został oskarżony o zaniedbanie. 15 czerwca 2016 r. burmistrz Ciutești został uniewinniony od wszystkich zarzutów, a sąd stwierdził, że to organ ds. ochrony dzieci w Nisporeni miał znaleźć miejsce, w którym V.I. mógłby zamieszkać po zakończeniu leczenia. Zarówno V.I., jak i prokurator złożyli nieskuteczną apelację.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.