Rejestracja monomerów służy ochronie zdrowia

Termin „monomery”, do których odnosi się obowiązek rejestracji według rozporządzenia REACH dotyczy wyłącznie monomerów w postaci przereagowanej, zawartych w polimerach – orzekł ETS w wyroku z 7 lipca 2009 r. w sprawie SPCM SA i in./ Secretary of State for the Environment, Food and Rural Affairs

Wyrok ETS dotyczył wykładni tzw. rozporządzenia REACH (nr 1907/2006) dotyczącego rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów. SPCM SA oraz dwie inne spółki zajmujące się produkcją chemikaliów spierały się z brytyjskim organem administracji do spraw środowiska, żywności i rolnictwa o warunki rejestracji monomerów. Monomery to proste cząsteczki tego samego związku chemicznego, z których w wyniku polimeryzacji powstaje polimer. Zdaniem skarżących, gdyby termin „monomery” (występuje w art. 6 ust. 3 rozporządzenia REACH) interpretować rozszerzająco jako oznaczający bądź obejmujący przereagowane monomery, to pozbawione sensu byłoby wyłączenie polimerów z rejestracji, skoro wymagana jest rejestracja monomerów. Taka interpretacja byłaby niezgodna z celami tego rozporządzenia, a także miałaby charakter dyskryminacyjny i nieproporcjonalny. W tej sytuacji sąd brytyjski poprosił ETS o dokonanie wykładni terminu „monomery”.

ETS przypomniał, że rozporządzenie REACH stanowi, że producent lub importer polimeru ma obowiązek złożenia wniosku o rejestrację jednego lub większej liczby monomerów, które nie zostały jeszcze zarejestrowane przez uczestnika obrotu stanowiącego wcześniejsze ogniwo łańcucha dostaw, jeżeli polimer zawiera co najmniej 2 proc. wagi takich monomerów w formie jednostek monomerów i jeśli całkowita ilość takich monomerów wynosi co najmniej jedną tonę rocznie. Ponadto monomery nieprzereagowane muszą zostać zarejestrowane, zgodnie z art. 6 ust. 1 i 2 rozporządzenia REACH, ponieważ stanowią one substancje jako takie. Natomiast polimery są wyłączone z obowiązku rejestracji zgodnie z art. 2 ust. 9 tego rozporządzenia. Dalej ETS wskazał, że z brzmienia art. 3 pkt 5 rozporządzenia REACH wynika, że polimer składa się z jednostek monomeru w formie przereagowanej. Zgodnie z art. 3 pkt 6 tego rozporządzenia monomer oznacza z kolei „substancję” w rozumieniu art. 3 ust. 1 w postaci nieprzereagowanej. Z kolei w art. 6 ust. 3 rozporządzenie REACH stanowi, że rejestracja dotyczy monomerów lub wszelkich innych substancji tworzących polimer. Dlatego też ETS biorąc pod uwagę definicję polimeru podaną w art. 3 pkt 5 tego rozporządzenia, uznał, że rejestracja dotyczy monomerów w postaci przereagowanej. Wniosku tego nie podważa analiza systematyki rozporządzenia REACH. Zdaniem ETS wbrew twierdzeniom skarżących producentów obowiązek rejestracji monomerów nie stanowi wyjątku od zasady wyłączenia rejestracji polimerów. Obowiązek rejestrowania monomerów służy ochronie zdrowia i środowiska, dla których cechy tych substancji mogą stanowić zagrożenie. Polimery są natomiast zwolnione z obowiązku rejestracji ze względów praktycznych związanych z ich zbyt wielką liczbą, ale sytuacja ta może ulec zmianie, gdy tylko zostanie ustalona skuteczna i niekosztowna metoda selekcji polimerów.