Szkodliwa informacja o produkcie leczniczym

Rozpowszechnianie przez osobę trzecią informacji o produkcie leczniczym, a w szczególności jego leczniczych lub profilaktycznych właściwościach, może zostać uznane za reklamę w rozumieniu wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi - orzekł ETS w wyroku z 2 kwietnia 2009 r. w sprawie karnej przeciwko Fredowi Damgaardowi

ETS odpowiedział na pytanie prejudycjalne w nietypowej sytuacji sprawy karnej prowadzonej przez sąd duński. Sąd ten poprosił ETS o wykładnię pojęcia reklamy produktów leczniczych stosowanych u ludzi, o jakiej mówi Dyrektywa 2001/83 odnosząca się do tzw. wspólnotowego kodeksu takiej reklamy. W sprawie przed sądem krajowym oskarżonemu Fredowi Damgaardowi, wykonującemu zawód dziennikarza, postawiono zarzut, że podał on do publicznej wiadomości (poprzez swoją stronę internetową) informacje na temat właściwości i dostępności produktu leczniczego, który nie był dopuszczony do obrotu w Danii. W ramach postępowania odwoławczego oskarżony powoływał się na fakt, że nie pozostawał on w stosunku zatrudnienia z producentem leku oraz że nie miał żadnych udziałów w tej spółce ani w sprzedaży produktu. Jego działalność dziennikarza specjalizującego się w dziedzinie alternatywnych metod żywienia miała być więc ograniczona do przekazywania detalistom i innym zainteresowanym podmiotom informacji na temat suplementów diety.

ETS podkreślił, że podstawowym celem wszelkich zasad regulujących produkcję, dystrybucję i stosowanie produktów leczniczych musi być ochrona zdrowia publicznego. Przepisy gwarantują, że żaden produkt leczniczy, w odniesieniu do którego nie zostały wydane uprzednio niezbędne pozwolenia, nie zostanie wprowadzony do obrotu, wytworzony lub dystrybuowany. Reklama adresowana do ogółu społeczeństwa, nawet dotycząca jedynie produktów leczniczych nabywanych bez recepty, która może mieć niekorzystny wpływ na zdrowie publiczne, o ile zawiera nieścisłe informacje lub jest niewłaściwie przygotowana, powinna, jeżeli jest dozwolona, spełniać niektóre podstawowe kryteria wymagające w związku z tym zdefiniowania. Dyrektywa 2001/83 zakazuje w szczególności jakiegokolwiek reklamowania produktu leczniczego, w odniesieniu do którego zgodne z prawem wspólnotowym pozwolenie na dopuszczenie do obrotu nie zostało udzielone. Podanie do publicznej wiadomości informacji na temat produktu leczniczego, który nie jest dopuszczony do obrotu w danym państwie członkowskim, może - w zależności od kontekstu, w jakim tego typu rozpowszechnianie ma miejsce - wpłynąć na zachowanie konsumentów i zachęcić ich do nabycia przedmiotowego produktu leczniczego, co może mieć niekorzystny wpływ na zdrowie publiczne. Jednocześnie brzmienie Dyrektywy 2001/83 nie wyklucza, by przekaz pochodzący od niezależnej osoby trzeciej miał charakter reklamowy. Dyrektywa ta również nie wymaga, dla uznania, że przekaz ma taki właśnie charakter, by był on rozpowszechniany w ramach działalności handlowej lub przemysłowej.