Wynajęcie domu na lato pod lupą Unii

Okresowe odpłatne korzystanie z nieruchomości, czyli po angielsku timesharing (termin został przeniesiony do innych języków), albo umowa o tzw. długoterminowy produkt wakacyjny, zostało na nowo uregulowane w Dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady z 14 stycznia 2009 r. (2008/122/WE) w sprawie ochrony konsumentów w odniesieniu do niektórych aspektów umów timeshare, umów o długoterminowe produkty wakacyjne, umów odsprzedaży oraz wymiany. Akt ten wszedł w życie 24 lutego 2009 r. I choć każda dyrektywa wymaga wprowadzenia do polskiego porządku prawnego, to jednak skoro uchylona właśnie Dyrektywa 94/47/WE została implementowana przez ustawę z 13 lipca 2000 r. o ochronie nabywców prawa korzystania z budynku lub pomieszczenia mieszkalnego w oznaczonym czasie w każdym roku [...], to zapewne wystarczy nowelizacja krajowego aktu tak, by rozszerzyć ochronę kupującego zgodnie z nową regulacją unijną.