Trybunał rozstrzygnie, czy ograniczenia w hazardzie były dopuszczalne

Z dniem 1 stycznia 2010 r. utraciła moc ustawa z 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (t.j. Dz.U. z 2004 r. nr 4, poz. 27 ze zm.). Zastąpiła ją ustawa z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. nr 201, poz. 1540 ze zm.). Nowe przepisy zmieniły warunki prowadzenia działalności w zakresie gier hazardowych. Urządzanie gier na automatach jest aktualnie dozwolone wyłącznie w kasynach gry. Koncesji na prowadzenie kasyna gry udziela minister finansów. Wyjątkowa jest sytuacja przedsiębiorców prowadzących tego rodzaju działalność na podstawie zezwoleń uzyskanych przed dniem wejścia w życie ustawy o grach hazardowych. Nadal są one ważne do czasu ich wygaśnięcia. Zezwolenia te mogą być zmieniane, na zasadach określonych w ustawie o grach hazardowych, przez organ właściwy do udzielenia zezwolenia przed wejściem w życie nowej ustawy, ale z pewnymi zastrzeżeniami. Jednym z nich jest to, że w wyniku zmiany zezwolenia nie może nastąpić zmiana miejsc urządzania gry, z wyjątkiem zmniejszenia liczby punktów gry na automatach o niskich wygranych.

Przepisy ustawy o grach hazardowych nie zostały przekazane przez Polskę Komisji Europejskiej w celu ich notyfikacji. Teraz do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej trafiły trzy pytania prejudycjalne krajowego sądu administracyjnego. Dotyczą one dyrektywy nr 98/34/WE z 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego. Chodzi o wyjaśnienie, czy do przepisów technicznych, których - zgodnie art. 1 pkt 11 dyrektywy - projekty powinny zostać przekazane Komisji, należy taki przepis ustawowy, który zakazuje wydawania zezwoleń na prowadzenie tego rodzaju działalności, a także ich przedłużania i zmiany miejsca urządzania gry.

Wcześniej trybunał zajmował się już podobnymi sprawami. W wyroku z 26 października 2006 r., C-65/05 Komisja Europejska przeciwko Grecji stwierdził m.in., że zakaz instalowania wszelkich gier elektrycznych, elektromechanicznych i elektronicznych, w tym gier komputerowych, w miejscach publicznych i prywatnych, z wyjątkiem kasyn, stanowi środek o skutku równoważnym do ograniczeń ilościowych, w rozumieniu art. 28 WE i to nawet jeśli przepis ten nie zakazuje przywozu wskazanych w niej produktów ani wprowadzenia ich na rynek. Taki przepis krajowy może być uzasadniony nadrzędnymi względami interesu ogólnego, jeśli jest proporcjonalny do realizowanych w ten sposób celów. Zatem przepis ten nie jest uzasadniony, jeśli władze krajowe mogą nie tylko zastosować środki bardziej odpowiednie i mniej restrykcyjne dla swobodnego przepływu towarów, lecz również zapewnić ich prawidłowe i skuteczne zastosowanie lub wykonanie dla osiągnięcia realizowanego celu. Zakazanie przez państwo członkowskie prowadzenia tego rodzaju działalności we wszelkich miejscach publicznych i prywatnych, z wyjątkiem kasyn, oraz w odniesieniu do komputerów w miejscach świadczenia usług internetowych stanowi przeszkodę dla swobody świadczenia usług oraz swobody przedsiębiorczości. Zakaz ten nie może być uzasadniony nadrzędnymi względami interesu ogólnego, jeśli jest nieproporcjonalny do realizowanych celów.

Ustawowe przepisy krajowe zakazujące korzystania z gier elektrycznych, elektromechanicznych i elektronicznych w miejscach publicznych i prywatnych, z wyjątkiem kasyn, jak również korzystania z gier na komputerach w przedsiębiorstwach świadczących usługi internetowe, oraz poddające prowadzenie tych przedsiębiorstw obowiązkowi uzyskania specjalnego pozwolenia, uznano za przepisy techniczne w rozumieniu art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34. A zatem przepisy te powinny zostać notyfikowane Komisji.

Od odpowiedzi TSUE na pytania prejudycjalne zależy dalszy los tych spraw. Jeżeli okaże się, że przepisy ustawy o grach hazardowych mają charakter przepisów technicznych, to skutkiem niedopełnienia obowiązku notyfikacji będzie pozbawienie ich mocy wiążącej wobec uczestników obrotu prawnego, a co za tym idzie niemożność ich stosowania przez organy administracji.

@RY1@i02/2012/046/i02.2012.046.21500020d.802.jpg@RY2@

dr Michał Kowalski, asystent sędziego NSA

dr Michał Kowalski

asystent sędziego NSA