Bonifikata przy nabyciu nieruchomości gminnej to też pomoc publiczna

@RY1@i02/2014/223/i02.2014.223.18300050d.803.jpg@RY2@

Nieruchomości publiczne to majątek, za pomocą którego - dla celów społeczności lokalnej - może być prowadzona polityka promowania rozwoju przedsiębiorczości. Gospodarowanie nimi to dysponowanie środkami publicznymi, więc gdy polega na ich udostępnieniu na cele związane z działalnością gospodarczą, musi się odbywać z uwzględnieniem przepisów o pomocy publicznej.

Ustawa o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 83) oraz ustawa o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz.U. z 2014 r. poz. 518) przewidują szereg instrumentów stanowiących pomoc publiczną. Ich listę otwierają liczne bonifikaty, z tą z tytułu zabytkowego charakteru nieruchomości włącznie. Dalej są preferencyjne warunki spłaty należności publicznych, np. odroczenie terminów płatności czy rozłożenie ich na raty - jeśli ich oprocentowanie nie przekracza stopy redyskonta weksli; a nawet zastosowanie mniejszej niż 25 proc. pierwszej opłaty i 1- czy 2-procentowej opłaty rocznej z tytułu wieczystego użytkowania. Pomocą jest też obniżenie tej ostatniej przez pierwsze dwa lata od jej aktualizacji. Może być nią również udostępnienie nieruchomości w przetargu, jeśli w ogłoszeniu o jego organizacji zastosowano dyskryminacyjne kryteria, np. skierowano go tylko do małych i średnich przedsiębiorstw lub tylko do sektora gastronomicznego, choć takie przeznaczenie nieruchomości nie wynika z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ponadto pomocą jest wniesienie aportem majątku do spółki komunalnej, niezwiązane z żadną inwestycją tej spółki, z której można oczekiwać zwrotu. Powyższe nie wyczerpuje zresztą listy instrumentów pomocowych określonych w przytoczonych wyżej ustawach.

Należy zaznaczyć, że brak swobody właściciela nieruchomości w zastosowaniu niektórych instrumentów nie zmienia ich pomocowego charakteru. Innymi słowy, nawet jeśli gmina musi udzielić ulgi w spłacie należności na określonych warunkach, udziela pomocy publicznej. Bowiem to państwo (ustawodawca) tak zadysponowało, a zatem decyzję o zagospodarowaniu publicznego majątku można przypisać władzom publicznym.

Ze względu na występowanie pomocy publicznej w niektórych instrumentach właściciel nieruchomości musi zapewnić zgodność tej pomocy z przepisami unijnymi. Zobowiązuje do tego sam pomocowy charakter tych instrumentów, wynikający z art. 107 ust. 1 traktatu, a także art. 5a ustawy o przekształceniu i art. 10 ust. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Choć te ustawy niejednokrotnie narzucają sposób postąpienia z nieruchomością lub płatnością, to jednak traktat - nadrzędny względem ustaw - wyklucza możliwość postąpienia zgodnie z określonym sposobem. Ponadto nie można zapomnieć, że przywołane art. 5a i art. 10 ust. 5 są równoważne wobec tych przepisów, które określają sposób postępowania z nieruchomością. A więc jeśli przepis ustawy o przekształceniu nakazuje udzielić ulgi, a art. 5a tej ustawy nakazuje zapewnienie przy tym zgodności z przepisami pomocowymi, to zastosowanie jednego tylko przepisu - udzielenie ulgi bez uwzględnienia przy tym warunków dopuszczalności pomocy - narusza inny przepis tej samej ustawy, tj. art. 5a. Co to oznacza? Że jeśli nie zostaną spełnione warunki dopuszczalności pomocy, np. wynikające z rozporządzenia o pomocy de minimis, wówczas instrumentu takiego - rozłożenia na raty, pomniejszenia zaktualizowanej opłaty - nie można zastosować.

Ważne

Działalnością gospodarczą jest zarówno prowadzenie warsztatu samochodowego lub rodzinnego sklepu na zaadaptowanym parterze jednorodzinnego domu, jak i gabinetu lekarskiego w mieszkaniu

Agnieszka Radzimowska

naczelnik wydziału pomocy horyzontalnej w departamencie monitorowania pomocy publicznej UOKiK