Głośnik w wagonie nie oznacza, że muzyka jest odtwarzana

Pytania prejudycjalne zadał rumuński Sąd Apelacyjny w Bukareszcie, który rozpatruje sprawy dwóch organizacji zajmujących się zbiorowym zarządzaniem prawami autorskimi: przeciwko liniom lotniczym Blue Air oraz przewoźnikowi kolejowemu CFR. W obu przypadkach organizacje domagają się zapłaty zaległego wynagrodzenia oraz kar za publiczne udostępnianie utworów muzycznych odpowiednio na pokładach samolotów i w wagonach kolejowych.

W sprawie linii lotniczych pytania rumuńskiego sądu sprowadzały się do kwestii, czy rozpowszechnianie w środku transportu pasażerskiego utworu, jako muzyki w tle, stanowi publiczne udostępnianie w rozumieniu dyrektywy 2001/29/WE dotyczącej harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych. Sąd odsyłający za bezsporne uznał, że utwór będący przedmiotem postępowania rzeczywiście był rozpowszechniany w połowie samolotów obsługiwanych przez Blue Air. Miał jednak wątpliwości co do zarobkowego charakteru tego rozpowszechniania – chodziło bowiem o fragment utworu puszczany pasażerom podczas startu, lądowania i w innych momentach lotu. Według TSUE nie ma to znaczenia. Trybunał przytoczył swoje wcześniejsze orzecznictwo, w myśl którego „taki (zarobkowy – red.) charakter nie jest koniecznie warunkiem niezbędnym, aby stwierdzić samo wystąpienie publicznego udostępniania”.