Maturzyści pogodzeni z decyzją Strasburga

W decyzji ETPC przyjęto analogiczne rozumowanie do tego, które zaprezentował Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 22 czerwca 2015 r. (sygn. akt SK 29/13). Wówczas trybunał w pełnym składzie uznał m.in., że brak możliwości zaskarżenia do sądu administracyjnego unieważnienia egzaminu maturalnego z powodu niesamodzielnego rozwiązywania zadań nie narusza prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Nie zgadzaliśmy się z oceną, dlatego ochrony poszukiwaliśmy, wnosząc skargi do ETPC. W nich maturzyści zarzucili, że brak sądowej kontroli decyzji o unieważnieniu matur narusza europejską konwencję praw człowieka w zakresie prawa do sądu oraz nauki. Jednak z tą argumentacją nie zgodził się ETPC. Uznał on, że nie jest to sprawa cywilna wymagająca zapewnienia dostępu do sądu (art. 6 ust. 1 konwencji), a decyzja nie miała charakteru arbitralnego. Oba trybunały wskazały, że unieważnienie egzaminu stanowi element oceny. W decyzji ETPC stwierdził, że chociaż zgadza się, że sporne ograniczenie prawa do edukacji mogło spowodować pewną niedogodność dla skarżących, to jednak nie była ona wystarczająca do stwierdzenia, że istota prawa do nauki została naruszona. Trybunał podkreślił, że unieważnienie egzaminu nie skutkowało pozbawieniem skarżących możliwości podjęcia studiów wyższych w ogóle, lecz jedynie na tych kierunkach, do których dostęp był uzależniony od wyniku egzaminu z chemii. Mogli oni również po roku przystąpić ponownie do egzaminu. Decyzja jest niezaskarżalna, zamyka ostatecznie wszystkie postępowania, dlatego z pokorą ją przyjmujemy.

Jak ta sprawa odbiła się na maturzystach, którym unieważniono matury?