Drastyczne naruszenia praw i wolności człowieka na Krymie

W swoich skargach rząd ukraiński podnosił m.in., że miały miejsce systemowe, zaplanowane naruszenia praw człowieka, będące częścią strategii represji, która obejmowała m.in. uprowadzenia, bezprawne zatrzymania, brak możliwości rezygnacji z rosyjskiego obywatelstwa, szykanowanie ukraińskich mediów i języka ukraińskiego w szkołach, ściganie i skazywanie na podstawie sfabrykowanych zarzutów bez uczciwego procesu w odwecie za jakiekolwiek proukraińskie stanowisko. Trybunał podzielił te zarzuty i uznał naruszenia w odniesieniu do następujących przepisów Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności i dodatkowych protokołów do niej: art. 2 (prawo do życia), art. 3 (zakaz nieludzkiego lub poniżającego traktowania), art. 5 (prawo do wolności i bezpieczeństwa osobistego), art. 6 (prawo do rzetelnego procesu sądowego), art. 7 (zakaz karania bez podstawy prawnej), art. 8 (prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego), art. 9 (wolność wyznania), art. 10 (wolność wyrażania opinii), art. 11 (wolność zgromadzeń), art. 14 (zakaz dyskryminacji) oraz art. 1 Protokołu nr 1 (ochrona mienia), art. 2 Protokołu nr 1 (prawo do nauki) i art. 2 Protokołu nr 4 (wolność przemieszczania się).

Rozbudowana argumentacja trybunału nie pozwala na zreferowanie w ramach tego komentarza, dlatego będzie on dotyczył jedynie wybranych kwestii. I tak, orzekając o naruszeniu art. 2, art. 3 i art. 5, trybunał zauważył, że raporty i doniesienia organizacji pozarządowych, potwierdzone zeznaniami ofiar i świadków, wykazały, że doszło do uprowadzeń, a w konsekwencji – wymuszonych zaginięć. Udokumentowano 43 takie przypadki, a miejsce pobytu 8 uprowadzonych osób nadal nie jest znane.