Granice wolności religijnej w szkołach
16 maja 2024 r. w sprawie Mikyas i in. p. Belgii (skarga nr 50681/20) Europejski Trybunał Praw Człowieka potwierdził swoje wcześniejsze stanowisko wobec zakazów publicznego prezentowania symboli religijnych w instytucjach publicznych. Skargę złożyły trzy muzułmanki, które nie mogły nosić chust podczas zajęć szkolnych (z wyjątkiem lekcji religii), co wynikało z zakazu eksponowania jakichkolwiek widocznych symboli religijnych ustanowionego w oficjalnym systemie edukacji belgijskiej Flandrii. Szkoły skarżących działają pod auspicjami Rady Edukacji Wspólnoty Flamandzkiej. Co istotne, w momencie zapisywania córek do tych konkretnych szkół ich rodzice zgodzili się na obowiązujący regulamin, który zawierał zakaz eksponowania symboli religijnych. Byli oni zatem świadomi warunków stawianych przez te ośrodki edukacyjne.
W 2017 r. rodzice skarżących, działając jako ich przedstawiciele prawni, wszczęli postępowanie przeciwko radzie, powołując się na prawo do wolności wyznania. W następnym roku sąd I instancji w Tongeren uznał, że zakaz był niezgodny z art. 9 konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, jednak Sąd Apelacyjny w Antwerpii uchylił tę decyzję i uznał roszczenia skarżących za bezzasadne. Na tym zakończył się etap postępowań krajowych.
Skarżące podnosiły zarzuty naruszenia art. 8 (prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego), art. 9 (wolność myśli, sumienia i wyznania), art. 10 (wolność wyrażania opinii) konwencji oraz art. 2 protokołu nr 1 (prawo do nauki), rozpatrywanych samodzielnie i w związku z art. 14 (zakaz dyskryminacji). ETPC zdecydował się jednak odnieść wyłącznie do art. 9, ponieważ pozostałe zarzuty nie były podnoszone na poziomie sądów belgijskich, a zatem w odniesieniu do nich nie został spełniony wymóg wyczerpania krajowych środków prawnych.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.