Jakich rzeczy kupionych w sieci nie można zwrócić

Ustawa o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny przewiduje, że zasady dotyczące prawa do rezygnacji z usług zamówionych w sieci nie obejmują świadczeń, które z uwagi na ich charakter nie mogą zostać zwrócone lub których przedmiot ulega szybkiemu zepsuciu. Może to być przeprowadzenie szkolenia lub kursu językowego albo zamieszczenie ogłoszenia w prasie. Do świadczeń, których przedmiot ulega szybkiemu zepsuciu, należy zaliczyć głównie artykuły żywnościowe. Będą to na pewno owoce i warzywa, nabiał, pieczywo czy mięso, czyli produkty z krótką datą ważności do spożycia. Tak więc osoby, które korzystają z coraz popularniejszych zakupów artykułów spożywczych w sklepach internetowych, nie mogą żądać oddania ich, o ile nie skorzystają z prawa reklamacji. Zwrot będzie przysługiwał natomiast w razie zakupu artykułów długoterminowych.

Oświadczeń o odstąpieniu od umowy nie muszą uwzględniać także firmy zajmujące się dostarczaniem prasy. Pełna informatyzacja zarządzania sprzedażą, ofertą i dostawami dzienników i innych czasopism sprawiła, że do skorzystania z usługi wystarczy niekiedy wypełnienie elektronicznego formularza zgłoszeniowego. Przez pojęcie "prasa" rozumiemy także wszelkie istniejące i powstające w wyniku postępu technicznego środki masowego przekazywania (internet, telefonia komórkowa). Odstąpienie od umowy nie jest możliwe w przypadku zamówienia internetowych wydań czasopism.

Art. 10 ust. 3 pkt 5 i 6 ustawy z 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz.U. z 2000 r. nr 22, poz. 271 z późn. zm.).

Konsument nie może powoływać się na prawo do odstąpienia od umowy w ciągu 10 dni, w sytuacji gdy jej przedmiotem jest świadczenie o określonych przez niego właściwościach w złożonym przez niego zamówieniu lub właściwościach ściśle związanych z jego osobą. Do takich można zaliczyć umowy o dostawę dzieła (towaru) stworzonego według indywidualnego zamówienia kupującego. Mogą to być przykładowo meble zrobione według projektu kupującego, zbudowana strona WWW czy odzież uszyta z dostosowaniem się do potrzeb kupującego. Nic nie stoi jednak na przeszkodzie, aby firma wykonująca takie dzieło zagwarantowała prawo do odstąpienia od umowy w określonym przez niego terminie. Jest to jednak jej uprawnienia, a nie obowiązek wynikający z przepisów.

Art. 10 ust. 3 pkt 4 ustawy z 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz.U. z 2000 r. nr 22, poz. 271 z późn. zm.).

Internauci muszą pamiętać, że prawo odstąpienia od umowy zawartej na odległość nie przysługuje w wypadkach zakupu nagrań audialnych i wizualnych oraz zapisanych na informatycznych nośnikach danych po usunięciu przez konsumenta ich oryginalnego opakowania (głównie muzyka, gry i programy zapisane na płytach CD i DVD). Sprzedający nie ma obowiązku uwzględniać rezygnacji z umowy, gdy konsument usunie z nagrania oryginalne opakowanie. Zazwyczaj będzie to usunięcie lub przerwanie foliowego zabezpieczenia na pudełku z nośnikiem. W praktyce może się zdarzyć, że internauta w oświadczeniu o odstąpieniu od umowy będzie powoływał się na fakt otrzymania towaru z wadliwym opakowaniem. Przedsiębiorca musi uwzględnić jednak zwrot tylko wtedy, gdy konsument udokumentuje ten fakt protokołem sporządzonym w obecności i podpisanym przez listonosza lub kuriera.

Art. 10 ust. 3 pkt 2 ustawy z 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz.U. z 2000 r. nr 22, poz. 271 z późn. zm.).

Podobnie jak w przypadku internetowej sprzedaży towarów usługodawcy oferujący swoje świadczenia muszą liczyć się z tym, że ich klienci mogą zrezygnować z zamówionej usługi w ciągu 10 dni od zawarcia umowy w internecie. Aby było to możliwe, zamawiający usługę musi wysłać pisemne oświadczenie o odstąpieniu od zawartej umowy. Prawo do rezygnacji z usługi przysługuje jedynie wtedy, gdy jej wykonawcą jest przedsiębiorca (osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą lub spółka).

Prawo do odstąpienia od umowy o usługę w ciągu 10 dni ma kilka wyjątków, które są korzystne dla przedsiębiorców internetowych. Nie przysługuje ono w przypadku rozpoczęcia wykonywania usługi przed upływem 10 dni od momentu jej zawarcia. Zamawiający usługę musi przy tym zawsze wyrazić zgodę na wcześniejsze rozpoczęcie świadczenia. Usługodawca, który nie otrzyma takiej aprobaty, musi się liczyć z tym, że konsumentowi będzie przysługiwał termin do rozwiązania umowy bez podania przyczyn.

Art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz.U. z 2000 r. nr 22, poz. 271 z późn. zm.).

Serwisy porównujące ceny nie ponoszą odpowiedzialności za błędy w ofertach sklepów. Serwisy porównujące ceny to jedynie witryny informujące o ofertach handlowych sklepów internetowych, które z nimi współpracują. Innymi słowy, jedynie pośredniczą pomiędzy kupującymi a sklepami internetowymi, które określają wszelkie warunki dokonywanych transakcji. W konsekwencji wszelkie reklamacje związane z udzieloną gwarancją czy niezgodnością towaru z umową trzeba kierować bezpośrednio do sklepu internetowego. Przed e-zakupami warto sprawdzić ceny oraz dostępność towaru bezpośrednio na stronie e-sklepu.

Art. 12 ustawy z 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz.U. z 2002 r. nr 144, poz. 1204 z późn. zm.).

Powodem uszkodzenia przesyłki może być zarówno błąd sprzedawcy, jak i firmy, która zajęła się jej dostarczeniem. Dlatego konsumenci powinni w momencie pojawienia się kuriera lub listonosza zawsze sprawdzić, czy przesyłka dotarła bez żadnych uszkodzeń i czy rzeczywiście odpowiada zamówieniu. Paczkę należy otworzyć w obecności kuriera dopiero po zapłaceniu za nią i jej odebraniu. Są one w końcu dostarczane przez niezależne od e-sklepu firmy i kurierzy mogą odmówić sprawdzenia przesyłki przed zapłatą. Gdy po sprawdzeniu towaru okaże się, że jest on wadliwy, trzeba poprosić kuriera o spisanie protokołu. Taki dokument jest podstawą do późniejszej reklamacji. Gdy kupujący nie zadba o protokół, e-sklep może nie uznać skargi i powstałe szkody będą usuwane na koszt internauty (nie będzie on po prostu w stanie udowodnić, że to nie on zniszczył towar). W tym przypadku to firma kurierska ponosi odpowiedzialność za utratę, ubytek lub uszkodzenie przesyłki powstałe w czasie od przyjęcia jej do przewozu aż do wydania. Niezależnie od tego towar musi być sprawdzony zawsze przy odbiorze.

Art. 65 ust. 1 ustawy z 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe (Dz.U. z 2000 r. nr 50, poz. 601 z późn. zm.).

Adam Makosz

adam.makosz@infor.pl