Na ogół taniej jest się pojednać, niż latami spierać w sądzie

Spór powstały między stronami stosunku prawnego może zostać rozwiązany na drodze postępowania sądowego bądź poprzez zastosowanie jednej z alternatywnych metod rozwiązywania konfliktów (np. mediacji). W sytuacji gdy przeciwnik wykazuje chęć do szybkiego i polubownego rozstrzygnięcia sporu oraz gotów jest poczynić ustępstwa, otwierają się przed nami kolejne możliwości zakończenia sporu. Są nimi ugoda sądowa oraz ugoda pozasądowa będąca faktycznie umową zawartą między stronami. Ten drugi sposób dojścia do ugody nazywany jest również trybem kontraktowym. Charakteryzuje się tym, iż konflikt rozwiązywany jest przez same strony bez udziału osób trzecich. Strony korzystają z pełnej autonomii co do reguł i procedury, na podstawie której chcą rozwiązać swój spór.

W niniejszym artykule przedstawione zostaną możliwości i konsekwencje zawarcia ugody z dłużnikiem zarówno przed sądem (ugoda sądowa oraz ugoda pojednawcza), jak i bez udziału sądu (ugoda pozasądowa, ugoda mediacyjna).

Przed sądem...

Do zawarcia ugody sądowej może dojść przed rozpoczęciem procesu sądowego - podczas postępowania pojednawczego (tzw. ugoda pojednawcza) bądź już w trakcie procesu (tzw. ugoda procesowa). W każdym jednakże przypadku ugoda ta zawierana jest w obecności sądu. Ponadto sąd kontroluje ugodę pod względem zgodności z prawem i zasadami współżycia społecznego, a także ocenia, czy nie zmierza ona do obejścia prawa. Odnośnie do skutków materialno-prawnych i procesowych zawarcia ugody miarodajne jest postanowienie Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z 14 września 1992 r., w którym to wyjaśniono, że ugoda sądowa jest czynnością procesową, która zgodnie z wolą stron wywołuje skutki: materialno-prawny, tj. w sferze łączącego strony stosunku prawnego, oraz procesowy w postaci wyłączenia dalszego postępowania co do istoty sporu (sygn. akt III APr 11/96).

(art. 184-186 ustawy z 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego, Dz.U. nr 43, poz. 296 z późn. zm.; dalej: k.p.c.) zawierana jest na posiedzeniu pojednawczym, do którego dochodzi w konsekwencji zawezwania przeciwnika do próby ugodowej. Mogą nią zostać uregulowane sprawy sądowe, jeśli ich charakter na to zezwala. O zawezwanie do próby ugodowej wystąpić może zarówno potencjalny powód, jak i pozwany. Właściwy jest tu sąd właściwości ogólnej przeciwnika (zob. art. 27-30 k.p.c., przeważnie jest nim sąd, w którego okręgu przeciwnik zamieszkuje albo ma swoją siedzibę). Wezwanie do próby ugodowej powinno zawierać zwięzłe oznaczenie sprawy, której ugoda ma dotyczyć. Musi ono ponadto odpowiadać wymogom przewidzianym dla każdego pisma procesowego, a określonym w art. 126 i n. k.p.c. Należy również pamiętać o obowiązku dołączenia odpisu pisma i załączników dla przeciwnika oraz o opłaceniu wniosku (opłata stała od wniosku o przeprowadzenie postępowania pojednawczego wynosi 40 zł). Zawezwanie do próby ugodowej przerywa bieg terminu przedawnienia nawet w sytuacji, gdy nie doszło do zawarcia ugody (art. 123 par. 1 pkt 1 k.p.c.).

Postępowanie pojednawcze przeprowadzane jest przez sąd w składzie jednoosobowym. W sytuacji gdy doszło do zawarcia ugody, jej treść (osnowę) wciąga się do protokołu, następnie strony ugodę podpisują. Główną zaletą ugody sądowej jest to, iż w sytuacji, gdy przeciwnik jej nie realizuje, sąd na wniosek nada ugodzie klauzulę wykonalności. Ugoda sądowa zaopatrzona w klauzulę wykonalności jest tytułem wykonawczym uprawniającym do wszczęcia postępowania egzekucyjnego (art. 776 k.p.c. w zw. z art. 777 par. 1 pkt 1 k.p.c.).

Ugoda sprzeczna z prawem, zasadami współżycia społecznego oraz zmierzająca do obejścia prawa zostanie uznana przez sąd za niedopuszczalną. Od postanowienia sądu w tym przedmiocie przysługuje zażalenie (tak Sąd Najwyższy w uchwale z 18 czerwca 1985 r., sygn. akt III CZP 28/85, OSNC 1986, nr 4, poz. 48).

W sytuacji gdy nie doszło do zawarcia ugody przed sądem z uwagi na nieusprawiedliwione niestawiennictwo przeciwnika, sąd na żądanie wzywającego, który wniósł następnie w tej sprawie pozew, uwzględni koszty wywołane próbą ugodową w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie (art. 186 par. 2 k.p.c.). Natomiast jeżeli to wzywający nie stawi się na posiedzenie, sąd na żądanie przeciwnika nałoży na niego obowiązek zwrotu kosztów wywołanych próbą ugodową (art. 186 par. 1 k.p.c.).

Prawidłowy początek wniosku o zawezwanie do próby ugodowej przedstawiamy obok. [wzór 1]

, jak wskazuje na to jej nazwa, zawierana jest już w toku procesu. Jej osnowę wciąga się do protokołu rozprawy i stwierdza podpisami stron (art. 223 par. 1 k.p.c.). Ugoda ta podlega kontroli sądu względem tych samych przesłanek co ugoda pojednawcza.

Zawarcie ugody procesowej stanowi przykład innej okoliczności, wobec której wydanie wyroku stało się zbędne lub niedopuszczalne. Zgodnie zatem z dyspozycją art. 355 par. 1 k.p.c. sąd po jej zawarciu wyda postanowienie o umorzeniu postępowania. W literaturze wskazuje się ponadto, iż zawarcie ugody sądowej w toku procesu może oznaczać zrzeczenie się zarzutu przedawnienia. Nadto powoduje zwrot połowy uiszczonej opłaty od pisma wszczynającego postępowanie w instancji, w której sprawa zakończyła się zawarciem tej ugody (art. 79 pkt 3 lit. c ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 90, poz. 594 z późn. zm.). W przeważającej większości spraw będzie to po prostu połowa opłaty sądowej uiszczonej od pozwu. W treści ugody może znaleźć się postanowienie, iż strona przeciwna dokona zwrotu pozostałej części opłaty sądowej. W tym miejscu należy zwrócić uwagę na to, iż w przypadku zawarcia ugody przed mediatorem, zwrotowi podlega 3/4 uiszczonej opłaty. Regulacja ta ma skłaniać strony do korzystania z mediacji.

Ugoda procesowa, tak samo jak pojednawcza, stanowi tytuł egzekucyjny, a po nadaniu jej klauzuli wykonalności staje się tytułem wykonawczym uprawniającym do wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Na marginesie warto wspomnieć, iż pełnomocnictwo procesowe obejmuje z mocy prawa m.in. umocowanie do zawarcia ugody, jeżeli czynność ta nie została wyłączona w danym pełnomocnictwie (art. 91 pkt 4 k.p.c.).

...albo poza nim

Ugoda cywilnoprawna (dla odróżnienia od tej zawieranej przed sądem zwana popularnie ugodą pozasądową) jest umową stron określonego stosunku prawnego, w której te czynią sobie wzajemnie ustępstwa dla uchylenia niepewności co do roszczeń z niego wynikających lub zapewnienia ich wykonania albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać (art. 917 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, Dz.U. z 1964 r. nr 16, poz. 93 z późn. zm.; dalej: k.c.). Jak wynika z przedstawionej definicji, ugodę można zawrzeć tylko ze stroną, z którą łączy nas już inny stosunek prawny, oraz tylko we wskazanych w ustawie celach. Ponadto elementem koniecznym każdej ugody pozasądowej są wzajemne ustępstwa stron. Inaczej rzecz się ma w ugodach sądowych, które nie przewidują obowiązku czynienia ustępstw przez obie strony.

Ugodę pozasądową można zawrzeć przed skierowaniem sprawy na drogę postępowania sądowego oraz w trakcie procesu. Celem pierwszej z nich jest rozwiązanie sporu bez wszczynania procedury sądowej, druga ma natomiast doprowadzić do umorzenia toczącego się postępowania. W obu przypadkach strony samodzielnie negocjują treść ugody bez udziału organów sądowych i mediacyjnych. W praktyce najczęściej konstruowaniem porozumienia zajmują się pełnomocnicy stron będący prawnikami, którzy to działają w granicach uzgodnionych ze swoimi mocodawcami. Ugodę można zawrzeć w dowolnej formie.

W ugodzie cywilnoprawnej [wzór 2] powinny znaleźć się następujące elementy:

wokreślenie miejsca i daty zawarcia ugody - jest to istotne nie tylko z uwagi na ustalenie prawa właściwego i obowiązującego w chwili zawarcia umowy, ale może mieć znaczenie także dla obowiązków stron wynikających z samej treści ugody, np. obowiązek dłużnika do dostarczenia towaru, wpłaty pierwszej raty czy ustanowienia zabezpieczenia w ciągu 7 dni od podpisania ugody;

woznaczenie stron umowy i ewentualnie osób je reprezentujących;

wokreślenie stosunku prawnego, którego ugoda dotyczy, wskazanie wysokości wierzytelności oraz dokumentów ją potwierdzających (np. dłużnik oświadcza, iż zakupił u wierzyciela towar o łącznej wartości 10 000 zł, na podstawie faktury nr 21/07/2005, zgodnie z którą cena miała zostać zapłacona do 1 września 2005 r.);

wsposób wykonania zobowiązania, spłaty długu (najczęściej przejawia się on w harmonogramie spłaty lub określeniu daty, do której zobowiązanie ma zostać wykonane, a także w określeniu formy spłaty, np. poprzez wskazanie rachunku bankowego, na który należy dokonywać wpłat);

winne ustępstwa wierzyciela (np. wierzyciel rezygnuje z dochodzenia odsetek; rezygnacja ta może być warunkowa, uzależniona od wcześniejszego wykonania ugody);

wzabezpieczenie wykonania ugody przez dłużnika - nie występuje we wszystkich ugodach, aczkolwiek jest przydatne w sytuacji, gdy nie mamy pewności, czy dłużnik będzie faktycznie wykonywał ugodę. Dłużnik może przykładowo zobowiązać się do ustanowienia na rzecz wierzyciela hipoteki albo zastawu rejestrowego do wysokości kwoty objętej ugodą. Jeżeli chcemy zabezpieczyć również spłatę ewentualnych odsetek lub kosztów przyszłego postępowania, możliwe jest jedynie ustanowienie hipoteki kaucyjnej, którą to - w przeciwieństwie do hipoteki zwykłej - da się ustanowić poprzez wskazanie sumy najwyższej. Innym sposobem zabezpieczenia jest zawarcie z dłużnikiem umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie określonej rzeczy. Najlepszym sposobem pozostaje przekazanie przez dłużnika, w określonym w ugodzie terminie, odpisu aktu notarialnego spełniającego warunki przewidziane w art. 777 par. 1 pkt 4 k.p.c., w którym dłużnik poddał się egzekucji całości lub części kwoty. Jest to o tyle istotne, iż akt notarialny spełniający warunki wskazane w podanym przepisie stanowi tytuł egzekucyjny. W ugodzie zastrzec również należy, iż w sytuacji naruszenia postanowień ugody przez dłużnika wierzycielowi przysługuje prawo do zaspokojenia się z przedmiotu zabezpieczenia;

wprzepisy końcowe takie jak: wybór prawa właściwego, wybór sądu, sposób zmiany umowy, liczba egzemplarzy oraz ewentualnie sposób informowania wierzyciela o wykonywaniu ugody przez dłużnika.

W ugodzie warto również zawrzeć klauzulę uznania długu przez dłużnika oraz zrzeczenia się przez niego zarzutów względem wierzyciela, w tym zarzutu przedawnienia, a także oświadczenie dłużnika, iż dostarczony mu towar był zgodny z umową. Będą one niezwykle pomocne w sytuacji, gdy na skutek niewykonania ugody dojdzie do postępowania sądowego. Należy przy tym pamiętać, iż zrzeczenie się zarzutu przedawnienia przed jego upływem jest nieważne z mocy art. 117 par. 2 k.c.

Klauzulą chroniącą dłużnika będzie oświadczenie, iż zawierana ugoda wyczerpuje wszystkie roszczenia wierzyciela wypływające z określonego stosunku prawnego, np. poprzez dodanie paragrafu o treści: "Niniejsza ugoda wyczerpuje w całości wzajemne roszczenia stron z tytułu umowy z 10 grudnia 2005 roku". W ugodzie zawieranej w trakcie procesu należy umieścić klauzulę o obowiązku wycofania pozwu przez wierzyciela oraz określić sposób rozliczenia kosztów procesu.

Jeżeli ugoda została zawarta pod wpływem błędu, można uchylić się od jej skutków tylko wtedy, gdy błąd dotyczy stanu faktycznego, który według treści ugody obie strony uważały za niewątpliwy, a spór albo niepewność nie powstałyby, gdyby w chwili zawarcia ugody strony wiedziały o prawdziwym stanie rzeczy. Nie sposób uchylić się od skutków prawnych ugody z powodu odnalezienia dowodów co do roszczeń, których ugoda dotyczy, chyba że została zawarta w złej wierze (art. 918 k.c.). W pozostałym zakresie do ugody znajdą zastosowanie przepisy o wadach oświadczenia woli (art. 86-88 k.c.).

Sąd Najwyższy wskazał również, że jeżeli ugoda narusza usprawiedliwiony interes osób uprawnionych, to art. 223 par. 2 w związku z art. 203 par. 4 k.p.c. rozciąga skutki powziętego przez sąd sprzeciwu co do zawarcia ugody również na ugodę zawartą poza sądem, i to niezależnie od tego, czy moment jej zawarcia przypada na okres toczącego się już postępowania sądowego, czy też je poprzedza. Rażące naruszenia usprawiedliwionego interesu osób uprawnionych ma miejsce wtedy, gdy zawarcie ugody postawiło obiektywnie jej stronę w zdecydowanie gorszej sytuacji, niż gdyby ugody nie zawierała, zwróciła się do sądu o rozstrzygnięcie sporu i rozstrzygnięcie to uzyskała (wyrok SN z 21 lutego 1974 r., sygn. akt II CR 840/73, OSNC 1974/12/216).

Dzięki podpisaniu ugody zawierającej wskazane wyżej elementy dłużnik zyskuje dodatkowy czas na spłatę zadłużenia, a wierzyciel dysponuje uznaniem długu, zrzeczeniem się zarzutu przedawnienia przez dłużnika oraz nowym zabezpieczeniem swojej wierzytelności. Ten ostatni element jest ważny również dlatego, iż ugoda cywilnoprawna nie stanowi tytułu egzekucyjnego. Brak dodatkowego zabezpieczenia, w sytuacji naruszenia ugody przez dłużnika, zmusi zatem wierzyciela do wystąpienia na drogę postępowania sądowego.

W przeciwieństwie do ugody sądowej rozpoczęcie negocjacji z dłużnikiem nie przerywa biegu przedawnienia. Przerwie go dopiero zawarcie ugody. Wyjątkiem będzie sytuacja, gdy dłużnik w czasie negocjacji uzna dług w sposób wyraźny bądź dorozumiany (art. 123 par. 1 pkt 2 k.c.). Ugoda może jednak dotyczyć roszczeń już przedawnionych. Z kolei w sytuacji gdy świadczenie pieniężne było przedmiotem ugody, a dłużnik opóźnia się z jego spełnieniem, wierzycielowi wolno żądać odsetek, choćby w ugodzie nie przewidziano takiego obowiązku (wyrok SN z 2 października 1969 r., sygn. akt II CR 508/69). Natomiast zaspokojenie przez pozwanego roszczeń powoda w wykonaniu zawartej między stronami ugody pozasądowej powoduje wygaśnięcie zobowiązania.

W przypadku zawierania ugód po wniesieniu pozwu należy pamiętać o tym, że sąd dokona zwrotu połowy uiszczonej opłaty sądowej tylko wtedy, gdy pozew zostanie cofnięty przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana (art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych).

Mediacja

Od kilku lat na popularności zyskuje również rozwiązywanie sporów przy udziale wybranych przez strony mediatorów. Co ważne, osoba, której strony decydują się powierzyć rozstrzygnięcie ich sporu, może być wybrana niemalże dowolnie. Mediatorem może być, bowiem osoba fizyczna mająca pełną zdolność do czynności prawnych, korzystająca w pełni z praw publicznych, z wyjątkiem jedynie czynnych zawodowo sędziów.

Mediację wolno przeprowadzić w trzech przypadkach. Pierwszym jest zawarcie w umowie stron klauzuli mediacyjnej, na mocy której spory wynikłe na tle danego kontraktu będą poddawane rozstrzygnięciu wskazanego w umowie mediatora albo ośrodka mediacyjnego (ośrodki takie mogą być prowadzone np. przez organizacje pozarządowe oraz uczelnie). Drugą sytuacją jest skierowanie do mediacji stron w toku procesu sądowego. Jednakże najczęściej do rozstrzygania sporów w omawiany sposób dochodzi w trzeciej sytuacji - wskutek skierowania przez jedną ze stron wniosku mediacyjnego do wybranego mediatora lub ośrodka mediacyjnego. Mediacja odbędzie się, jeśli druga strona wyrazi zgodę na jej przeprowadzenie na warunkach określonych we wniosku.

Wniosek o przeprowadzenie mediacji zawiera oznaczenie stron, dokładnie określone żądanie, przytoczenie okoliczności je uzasadniających, podpis strony oraz wymienienie załączników [wzór 3]. Jeżeli strony zawarły umowę o mediację na piśmie, do wniosku dołącza się odpis tego kontraktu. W przypadku zaś braku stosownej umowy do wniosku dołącza się dowód nadania jego odpisu przeciwnikowi. W treści wniosku można także zawrzeć konkretne propozycje ugodowego zakończenia sprawy, np. opcję rozłożenia świadczenia na raty bądź umorzenia części objętej wnioskiem wierzytelności. Nie jest to jednakże obligatoryjny element pisma.

Następnie mediator wyznacza posiedzenie, o którym informuje strony. Z przebiegu mediacji sporządza się protokół, oznaczając w nim miejsce i czas przeprowadzenia mediacji, a także imię, nazwisko (nazwę) i adresy stron, imię i nazwisko oraz adres mediatora, a ponadto wynik mediacji. W toku posiedzenia każda ze stron przedstawia swoje stanowisko, a mediator nakładania je do zawarcia ugody, proponując sposób porozumienia. Posiedzenia mediacyjne mogą być odraczane, a liczba posiedzeń zależna jest od woli stron, o ile strony bądź zaakceptowany regulamin ośrodka mediacyjnego nie przewidują odmiennych zasad w tym zakresie. W przypadku zaś skierowania stron do mediacji przez sąd, to on wyznacza czas jej trwania na okres do miesiąca, chyba że strony zgodnie wniosły o wyznaczenie dłuższego terminu. W trakcie mediacji czas na jej przeprowadzenie może być przedłużony na zgodny wniosek stron.

Po zawarciu ugody mediator niezwłocznie składa protokół w sądzie, który byłby właściwy do rozpoznania sprawy według właściwości ogólnej lub wyłącznej. Kolejnym etapem jest zatwierdzenie ugody przez sąd. Jeżeli ugoda podlega wykonaniu w drodze egzekucji, sąd zatwierdza ją przez nadanie jej klauzuli wykonalności; w przeciwnym przypadku sąd zatwierdza ugodę postanowieniem. Ugoda zawarta przed mediatorem, po jej zatwierdzeniu przez sąd, ma moc prawną ugody zawartej przed sądem. Ugoda zawarta przed mediatorem, którą zatwierdzono przez nadanie jej klauzuli wykonalności, jest tytułem wykonawczym, uprawnia zatem do wszczęcia i prowadzenia egzekucji, jeśli dłużnik nie wykonał jej postanowień.

Sąd odmówi nadania klauzuli wykonalności albo zatwierdzenia ugody zawartej przed mediatorem, w całości lub części, jeżeli ugoda jest sprzeczna z prawem (np. strony w niej wydłużają ustawowy termin przedawnienia roszczenia, co jest niedopuszczalne) lub zasadami współżycia społecznego (np. prowadzi do wyzysku jednej ze stron) albo zmierza do obejścia prawa (np. strony zawierają ugodę celem usankcjonowania nieważnej umowy), a także gdy jest niezrozumiała lub zawiera wewnętrzne sprzeczności.

Celem lepszego zabezpieczenia interesów stron uczestniczących w mediacji wprowadzono kilka obostrzeń w tym zakresie. I tak postępowanie mediacyjne nie jest jawne, a mediator jest obowiązany zachować w tajemnicy fakty, o których dowiedział się w związku z prowadzeniem mediacji (chyba że strony zwolnią go z tego obowiązku). Ponadto bezskuteczne jest powoływanie się w toku postępowania przed sądem lub sądem polubownym na propozycje ugodowe, propozycje wzajemnych ustępstw lub inne oświadczenia składane w postępowaniu mediacyjnym. Zakaz ten ma umożliwić stronom swobodę negocjacji oraz wykluczyć wszczynanie postępowań mediacyjnych jedynie w celu zmuszenia strony przeciwnej do złożenia korzystnych dla przeciwnika oświadczeń. Niezależnie od powyższego na mediatorze ciąży obowiązek zachowania bezstronności w toku prowadzonego przez niego postępowania mediacyjnego.

Mediator ma prawo do wynagrodzenia, jednakże może zgodzić się na przeprowadzenie mediacji nieodpłatne. Wysokość kosztów mediacji oraz wynagrodzenie mediatora ustalane są w umowie zawieranej z mediatorem lub ośrodkiem mediacyjnym. W przypadku stałych mediatorów posługują się oni najczęściej opracowanymi uprzednio cennikami. Dodatkowo, w przypadku zawarcia ugody, strony zobowiązane są do uiszczenia opłaty sądowej od wniosku o zatwierdzenie ugody, która wynosi 50 zł.

WZÓR 1

Gdańsk, 2 maja 2012 r.

Sąd Rejonowy w Braniewie

Wydział I Cywilny

Wnioskodawca:

Adam Nowak

ul. Kowalska 10/10

81-500 Gdańsk

Uczestnik postępowania:

Jan Kowalski

ul. Gdańska 1, 14-500 Braniewo

Wartość przedmiotu sporu: 10 000 zł

Działając w imieniu własnym, wnoszę niniejszym o:

1) zawezwanie Jana Kowalskiego do próby ugodowej w sprawie zapłaty wnioskodawcy kwot: należności głównej, ustawowych odsetek od dnia 1 września 2011 r. do dnia zapłaty;

2) wyznaczenie posiedzenia w celu zawarcia pomiędzy stronami ugody;

3) zasądzenie od przeciwnika na rzecz wnioskodawcy kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

WZÓR 2

Dnia 2 czerwca 2011 r. w Gdańsku:

Adam Nowak, prowadzący działalność pod firmą P.U. "NowaX" Adam Nowak, miejsce prowadzenia działalności gospodarczej oraz adres zamieszkania: 81-800 Sopot, ul. Gdańska 1, numer NIP: 555-000-11-22,

zwany dalej "NowaX"

oraz

ABC Spółka akcyjna z siedzibą w Gdyni (81-400) przy ul. Sopockiej 15, kapitał zakładowy 500 000 zł w całości wniesiony, wpisana do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego prowadzonego przez Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku Wydział VIII Gospodarczy KRS pod numerem: 9999999, posiadająca numer NIP: 2444-000-11-22, reprezentowana przez prezesa Zarządu Jana Kowalskiego,

zwana dalej "ABC",

zawarli ugodę następującej treści:

Strony zgodnie oświadczają, że:

a) NowaX w dniu 6 października 2010 r. zawarł umowę z ABC, mocą której zobowiązał się m.in. do wykonania dzieła w postaci biznes planu,

b) umowa została przez NowaX wykonana prawidłowo, ABC nie zgłasza co do jej wykonania żadnych zastrzeżeń,

c) NowaX w związku z prawidłowym wykonaniem umowy nabył roszczenie o wypłatę wynagrodzenia w kwocie 15 000 zł.

d) NowaX wystawił fakturę VAT nr 01/06/2011 z 1 czerwca 2011 r. na rzecz Cama-Soft opiewającą na ww. kwotę,

e) pomiędzy NowaX oraz ABC toczy się spór zawisły przed Sądem Rejonowym w Gdyni.

1. ABC oświadcza, że uznaje swój dług wobec NowaX w kwocie 15 000 zł oraz zobowiązuje się zapłacić wskazaną kwotę w terminie 5 dni od dnia zawarcia niniejszego ugody, na rachunek bankowy NowaX.

2. ABC oświadcza ponadto, że zrzeka się roszczenia o zapłatę kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego zasądzonych wyrokiem Sądu Rejonowego w Gdyni, a także wszelkich kosztów postępowania apelacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego za prowadzenie sprawy w II instancji, jakie mogłyby zostać zasądzone w niniejszej sprawie.

3. ABC pokryje wszelkie koszty związane z przelewem bankowym kwoty określonej w ust. 1.

1. NowaX oświadcza, że zrzeka się - pod warunkiem zawieszającym zapłaty przez ABC kwoty wskazanej w par. 2 ust. 1 - roszczeń o zapłatę odsetek ustawowych od kwoty wskazanej w par. 2 ust. 1 należnych od ABC.

2. NowaX zobowiązuje się cofnąć pozew wniesiony do Sądu Rejonowego w Gdyni, w terminie trzech dni od dnia uznania rachunku bankowego kwotą, o której mowa w par. 2 ust. 1.

Niniejsza ugoda wyczerpuje wszelkie wzajemne roszczenia stron.

ABC prześle dowód dokonania płatności wskazanej w par. 2 ust. 1 na numer faksu NowaX.

1. Strony zgodnie ustalają, iż prawem właściwym dla ugody jest prawo polskie oraz poddają wszystkie spory mogące wyniknąć z jej realizacji pod rozstrzygnięcie rzeczowo właściwego Sądu w Gdańsku.

2. Wszelkie zmiany w ugodzie wymagają formy pisemnej pod rygorem nieważności.

Ugoda została sporządzona w trzech jednobrzmiących egzemplarzach, po jednym dla każdej ze stron.

WZÓR 3

Gdańsk, 15 września 2012 r.

Jan Kowalski - stały mediator

Stowarzyszenie "Mediacyjne Pomorze" z siedzibą w Gdańsku przy ul. Sopockiej 1/1

Wnioskodawca:

ABC spółka z o.o.

ul. Sopocka 15, 80-150 Gdańsk

Przeciwnik:

Adam Nowak

ul. Nadmorska 1, 81-515 Gdynia

Wartość roszczenia: 10 000 zł

Działając w imieniu ABC spółka z o.o., jako prezes jej jednoosobowego zarządu, odpis z rejestru w załączeniu, wnioskuję o przeprowadzenie mediacji pomiędzy Wnioskodawcą a Adamem Nowakiem, której przedmiotem jest określenie sposobu zapłaty wnioskodawcy wynagrodzenia wynikającego z umowy o dzieło zawartej pomiędzy stronami w dniu 1 marca 2012 r.

W dniu 1 marca 2012 r. strony zawarły umowę o dzieło, mocą której spółka ABC spółka z o.o. wykonała na rzecz Adama Nowaka stronę internetową. Dzieło zostało odebrane bez wad przez zleceniodawcę w dniu 15 maja 2012 r., tj. zgodnie z ustalonym przez strony harmonogramem. W dniu 16 maja 2012 r. spółka wystawiła fakturę VAT, którą odebrał osobiście przeciwnik. Na fakturze wskazano 7-dniowy termin zapłaty.

dowód: odpis umowy z 1 marca 2012 r. odpis faktury VAT

Przeciwnik nie uiścił wynagrodzenia w terminie, tłumacząc się złą sytuacją finansową oraz problemami z płatnościami od jego klientów. Strony prowadziły rozmowy mające na celu rozłożenie płatności na raty, jednakże do porozumienia nie doszło.

dowód: odpis protokołu spotkania z 25 sierpnia 2012 r.

Ze względu na fakt, że przeciwnik jest stałym klientem ABC spółka z o.o., wnioskodawca przed wystąpieniem na drogę postępowania sądowego pragnie przeprowadzić mediacje celem zawarcia ugody. Wnioskodawca gotowy jest do rozłożenia świadczenia objętego wnioskiem na raty, a także umorzenie części odsetek ustawowych od zaległych płatności, pod warunkiem terminowej spłaty wszystkich rat.

Mediacja ma się odbywać zgodnie z Regulaminem Ośrodka Mediacyjnego prowadzonego przez Stowarzyszenie "Mediacyjne Pomorze" z siedzibą w Gdańsku.

Odpis wniosku wysłano na adres przeciwnika.

Załączniki:

1. Odpis umowy z 1 marca 2012 r.

2. Odpis faktury VAT.

3. Odpis protokołu spotkania z 25 sierpnia 2012 r.

4. Dowód nadania wniosku na adres przeciwnika.

@RY1@i02/2013/160/i02.2013.160.215000400.803.jpg@RY2@

Michał Koralewski radca prawny, wspólnik w Kancelarii Radców Prawnych Legitus s.c.

Michał Koralewski

radca prawny, wspólnik w Kancelarii Radców Prawnych Legitus s.c.