Jak długo wierzyciel poczeka na pieniądze

Niedawna nowelizacja kodeksu postępowania cywilnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 654) wprowadza wiele komentowanych już od pewnego czasu zmian. O ile finalną jej wersję nieco zliberalizowano, jeśli chodzi o szeroko dyskutowaną kwestię podawania w pismach procesowych NIP, PESEL i KRS stron, o tyle nadal dopatrzyć się można w niej pewnych kontrowersyjnych postanowień. Jak bowiem stanowi znowelizowany art. 8203 par. 2 k.p.c., komornik podejmie na wniosek wierzyciela postępowanie zawieszone na podstawie par. 1 cytowanego przepisu, jeżeli sąd lub referendarz sądowy, przed którymi sprawa się toczyła albo toczy, stwierdzą, że doręczenie wyroku zaocznego lub nakazu zapłaty było prawidłowe albo - w razie ponownego doręczenia - że upłynął termin do wniesienia środka zaskarżenia, chyba że zachodzi inna podstawa zawieszenia postępowania albo postępowanie podlega umorzeniu. Przywołany, na pozór jasny przepis budzi jednak pewne wątpliwości w związku z posłużeniem się przez prawodawcę zwrotem "termin do wniesienia środka zaskarżenia".

Podkreślić należy, że kategoria "środków zaskarżenia" nie jest znaczeniowo tożsama z grupą "środków odwoławczych". Pośród środków zaskarżenia wymienić bowiem można zarówno środki zaskarżenia zwyczajne, jak i nadzwyczajne oraz szczególne (czy też - wyróżniane niekiedy - swoiste). "Środki odwoławcze" sytuują się jako podgrupa pierwszej z wymienionych kategorii, zaliczając się do zwyczajnych środków zaskarżenia. Oprócz stanowiska doktryny powołane rozróżnienie znajduje również uzasadnienie w systematyce k.p.c., który w ramach działu V tytułu VI księgi pierwszej części pierwszej "środki odwoławcze" wyróżnia wyłącznie dwa z nich, a mianowicie apelację i zażalenie. Podobnie z treści art. 361 par. 1 k.p.c. (posłużenia się funktorem alternatywy łącznej "lub") wynika, że środek odwoławczy to wyłącznie jedną z kategorii szerszej znaczeniowo grupy, jaką są środki zaskarżenia.

W rezultacie zasadnie postawić można pytanie, czy na kanwie art. 8203 par. 2 k.p.c. punktem odniesienia staje się upływ terminu do wniesienia środka zaskarżenia? Okoliczność ta jest o tyle znacząca, że w razie przyjęcia, że ustawodawca celowo i w sposób prawidłowy posłużył się w omawianym przepisie terminem "środek zaskarżenia", uznać trzeba by, że termin, do którego odwołuje się art. 8203 par. 2 k.p.c., wynosić może dwa (art. 4246 par. 1 k.p.c. dla nadzwyczajnego środka zaskarżenia, jakim jest skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia), a nawet pięć lat (art. 408 k.p.c. dla nadzwyczajnego środka zaskarżenia, jakim jest skarga o wznowienie postępowania). W krańcowych przypadkach można by wręcz zadać pytanie, czy na gruncie art. 8203 par. 2 k.p.c. w wypadku ponownego doręczenia sąd bądź referendarz sądowy winni dokonywać swoistego przedsądu, weryfikując, czy przypadkiem strona nie była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. To pozwalałoby wnieść skargę o wznowienie postępowania również po terminie wyrażonym w art. 408 k.p.c., a co za tym idzie, dokonanie stwierdzenia, o którym mowa w art. 8203 par. 2 k.p.c., stawałoby się wręcz niemożliwe.

Na pozór jasny przepis budzi wątpliwości w związku z posłużeniem się przez prawodawcę zwrotem "termin do wniesienia środka zaskarżenia"

@RY1@i02/2013/131/i02.2013.131.21500020a.803.jpg@RY2@

dr Jacek Kołacz ekspert prawa gospodarczego

dr Jacek Kołacz

ekspert prawa gospodarczego

@RY1@i02/2013/131/i02.2013.131.21500020a.804.jpg@RY2@

Dawid Olszewski kancelaria Euleo M. Burczyńska-Radym, D. Olszewski Radcowie Prawni sp.k.

Dawid Olszewski

kancelaria Euleo M. Burczyńska-Radym, D. Olszewski Radcowie Prawni sp.k.