Wierzyciel roszczenia przedawnionego nie dokona potrącenia

@RY1@i02/2013/089/i02.2013.089.18300120a.802.jpg@RY2@

Agata Okorowska, radca prawny z Kancelarii Prawnej Law-Taxes.pl we Wrocławiu

Potrącenia można dokonać, o ile przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone tylko co do gatunku. Ponadto obie wierzytelności muszą być wymagalne i mogą być dochodzone przed sądem lub innym organem państwowym. Takie potrącenie, zwane też ustawowym lub jednostronnym, następuje przez złożenie przez jedną stronę oświadczenia woli o potrąceniu. W wyniku potrącenia wierzyciel zwolniony zostaje z zobowiązania całkowicie lub do wysokości wierzytelności niższej. O wysokości i zakresie umarzanych zobowiązań decyduje strona dokonująca potrącenia. Możliwe jest więc potrącenie określonej części wierzytelności, np. odsetek. Z uwagi na niemożność kompensacji zobowiązań naturalnych przyjmuje się - co do zasady - że wierzyciel roszczenia przedawnionego nie może dokonać potrącenia. Przepisy dopuszczają jednak potrącenie wierzytelności przedawnionej, jeżeli w chwili gdy stało się to możliwe, przedawnienie jeszcze nie nastąpiło. Oświadczenie o potrąceniu ma moc wsteczną do chwili, kiedy stało się ono możliwe.

W przepisach wyróżniono cztery kategorie wierzytelności, które nie podlegają umorzeniu przez potrącenie. Należą do nich wierzytelności nieulegające zajęciu, związane z dostarczeniem środków utrzymania, wynikające z czynów niedozwolonych oraz te, co do których potrącenie jest wyłączone przez przepisy szczególne.

Regulacje dotyczące potrącenia ustawowego mają charakter względnie obowiązujących. Oznacza to, że w umowie strony mogą w sposób dowolny ukształtować przesłanki, skutki, sposób potrącenia czy jego zakres. Możliwe jest też wyłączenie prawa do potrącenia. W umownym potrąceniu wzajemne wierzytelności nie muszą być jednorodne, co więcej - mogą być one niewymagalne bądź nieistniejące w chwili potrącania (wierzytelności przyszłe).

Not. KT