Zalecenia samorządu dla szkół wpływają na politykę kadrową

W roku szkolnym 2015/2016 nauczycielka miała ograniczony wymiar zatrudnienia do 12 godzin tygodniowo na podstawie art. 22 ust. 2 Karty Nauczyciela. W maju 2016 r. wypowiedziano jej stosunek pracy na podstawie mianowania. Jako przyczynę wskazano brak dostatecznej liczby godzin zajęć w arkuszu organizacyjnym na rok szkolny 2016/2017.

Kobieta odwołała się do sądu, który jednak oddalił jej żądanie. Wziął pod uwagę, że w szkole nastąpiło zmniejszenie liczby oddziałów i godzin lekcyjnych, spowodowane spadkiem liczby uczniów i wskazał, że dyrektor musiał planować zajęcia stosownie do tych uwarunkowań i przepisów prawa oświatowego, regulujących wielkość grupy zajęciowej. Sędzia wskazał też, że zwolniona jako jedyna spośród nauczycieli wychowania fizycznego posiadała stopień awansu zawodowego nauczyciela mianowanego, a pozostali – stopień wyższy.

Sprawa trafiła do sądu II instancji. Ten, po porównaniu liczby godzin nauczycielki w poprzednim roku szkolnym i planowanym, orzekł, że zmniejszenie ich o dwie nie wyczerpuje definicji zmian organizacyjnych uniemożliwiających dalsze zatrudnienie w rozumieniu art. 20 Karty Nauczyciela. Przywrócił nauczycielkę do pracy.

Szkoła wniosła skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego. Ten uznał, że za zasadny należy uznać zarzut naruszenia art. 20 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela. Zgodnie z nim dyrektor szkoły, w razie zmian organizacyjnych powodujących zmniejszenie liczby oddziałów w szkole lub zmian planu nauczania uniemożliwiających dalsze zatrudnianie nauczyciela w pełnym wymiarze, rozwiązuje z nim stosunek pracy lub przenosi go w stan nieczynny. Zdaniem SN wykładnia tego przepisu dokonana przez sąd II instancji jest nieprawidłowa. Uwzględnić trzeba bowiem, że koniecznym warunkiem uzasadniającym rozwiązanie z nauczycielem stosunku pracy są rzeczywiste zmiany organizacyjne uniemożliwiające dalsze zatrudnienie go w pełnym wymiarze. Sąd uznał, iż nie ma znaczenia, że w kolejnym roku szkolnym nauczycielka miałaby tylko o dwie godziny zajęć mniej, istotne jest to, że utrzymywane są skutki zmian organizacyjnych, które spowodowały ich ograniczenie. SN uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. ©℗

orzecznictwo

Wyrok Sądu Najwyższego z 25 października 2018 r., sygn. akt III PK 105/17. www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia