Zmiany w postępowaniu zabezpieczającym są konieczne
Rozwiązania wprowadzone w 2017 r. ustawą o zmianie niektórych ustaw w celu ułatwienia dochodzenia wierzytelności (Dz.U. z 2017 r. poz. 933) mogą znaleźć szerokie zastosowanie w dobie gospodarki postpandemicznej. Nowelizacja była jednym z elementów „Planu na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju”.
Chodzi przede wszystkim o zmiany dotyczące postępowania zabezpieczającego z kodeksu postępowania cywilnego, w którym dokonano kilku istotnych korekt in plus. Samo postępowanie zabezpieczające jest procedurą samodzielną, choć jego funkcja jest ściśle związana z możliwością egzekucji zasądzonego w przyszłości roszczenia. Postępowanie to ma na celu przeciwdziałanie negatywnym konsekwencjom związanym z upływem czasu, jaki jest potrzebny do należytego wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy. Polega ono na tymczasowym uregulowaniu stosunków między stronami sporu w ten sposób, aby z jednej strony zagwarantować możliwość wykonania prawomocnego orzeczenia, a z drugiej – nie obciążać obowiązanego ponad miarę.
Jednym z rodzajów zabezpieczenia zarówno roszczeń pieniężnych, jak i niepieniężnych jest sądowy zakaz zbywania lub obciążania nieruchomości albo spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu. Jednak efektywność tej formy ochrony była osłabiona z powodu rozbieżności w stosowanych przez sądy sankcjach za postępowanie obowiązanego wbrew temu zakazowi.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.