Pułapki najmu senioralnego

Wprowadzenie umowy najmu senioralnego przewiduje projekt nowelizacji ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 725 ze zm.) i o zmianie kodeksu cywilnego (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1061 ze zm.). Zgodnie z nimi senior (osoba 60 plus), który ma własne mieszkanie w budynku bez windy, położone na co najmniej czwartej kondygnacji naziemnej, czyli trzecim piętrze, w którym trudno mu samodzielnie funkcjonować, będzie miał prawo wynająć mieszkanie z zasobu komunalnego. W obecnym kształcie, ale jak zaznaczyła w wywiadzie udzielonym DGP minister ds. polityki senioralnej Marzena Okła-Drewnowicz, projekt może się jeszcze zmienić, jest to propozycja dla osób, które prowadzą jednoosobowe gospodarstwo. Nie ma w projekcie kryterium dochodowego, które zwyczajowo muszą spełnić ubiegający się o lokal od gminy. Warunkiem zawarcia umowy najmu senioralnego jest jednoczesne wynajęcie mieszkania seniora gminie i zgoda na podnajęcie go osobom oczekującym na najem lokalu komunalnego.

Celem projektu jest uwolnienie tzw. więźniów czwartego piętra, którzy nie są w stanie pokonać schodów, by wyjść z domu. W przywołanym wywiadzie dla DGP minister Okła-Drewnowicz podaje, że szacunkowo takich osób jest w Polsce ok. miliona. Seniorzy, którzy skorzystają z projektowanego rozwiązania, pozostają właścicielami swoich mieszkań, do których, jak zapewnia projektodawca, będą mogli wrócić, jeśli zechcą. I tu pojawia się problem. Rzecznik praw obywatelskich w swojej opinii do projektu szczególną uwagę zwraca na problem z odzyskaniem lokalu przez seniora po rozwiązaniu umowy najmu senioralnego.