Umowę trzeba podpisać przed notariuszem

Zgodnie z kodeksem cywilnym umowa przeniesienia własności mieszkania musi być zawarta w formie aktu notarialnego. Strony nie mogą więc jej sporządzić same na piśmie, tak jak np. przy zakupie samochodu. Konieczna jest wizyta u notariusza. Ma to zabezpieczyć obie strony umowy przed nieprawidłowościami, które mogłyby powstać w sytuacji, gdyby same sporządziły taką umowę.

Przed podpisaniem umowy sprzedający powinien dostarczyć do notariusza wszystkie dokumenty niezbędne do przeniesienia własności mieszkania, jak np. odpis z księgi wieczystej nieruchomości (jeżeli jest ona założona), zaświadczenie ze spółdzielni (jeżeli lokal nie ma księgi wieczystej), uchwały zarządu spółki zezwalającej na sprzedaż lokali (jeżeli kupujemy mieszkania od dewelopera) czy zaświadczenie o tym, że nikt nie jest zameldowany w lokalu. Kupujący nie musi się martwić o to, że przed podpisaniem umowy sprzedający nie dostarczy jakiegoś dokumentu w ogóle lub dostarczy nieprawidłowy. Weryfikacja dokumentcaji nie należy bowiem do niego, ale jest obowiązkiem notariusza, przed którym zawierana jest umowa. Kupujący musi mieć ze sobą jedynie dowód osobisty i dokumenty z banku, że otrzymał kredyt na zakup mieszkania, jeżeli finansowanie transakcji ma się odbywać za pomocą kredytu.

Poza weryfikacją dokumentów obowiązkiem notariusza jest także sporządzenie treści umowy. To notariusz, jako profesjonalista, powinien wiedzieć, co się w takiej umowie musi znaleźć. Strony transakcji mogą mu jedynie sugerować pewne zapisy, jak np. cena nieruchomości, termin jej zapłaty czy termin zwolnienia mieszkania. Jeżeli wskazówki te są zgodne z przepisami, to notariusz powinien je uwzględnić, sporządzając akt notarialny. Wszystkie pozostałe sformułowania i oświadczenia, które muszą się w takiej umowie znaleźć, notariusz sam ma obowiązek wprowadzić do treści aktu notarialnego.

Kupując mieszkanie, nabywca ma obowiązek zapłacenia nie tylko za mieszkanie, ale także poniesienia innych opłat związanych z transakcją. Jeżeli bowiem kupuje on mieszkanie na rynku wtórnym, to musi zapłacić podatek od czynności cywilnoprawnych, który wynosi 2 proc. wartości mieszkania. Kupujący nie musi się jednak martwić, że źle wyliczy jego wysokość albo zapomni o jego zapłacie. To bowiem obowiązkiem notariusza jest prawidłowe wyliczenie i pobranie tego podatku. Płacony jest więc on nie w urzędzie skarbowym, ale w kancelarii notarialnej. Podobnie jeżeli mieszkanie nie ma założonej księgi wieczystej lub ma założoną księgę i konieczna jest zmiana wpisów w tej księdze, to za opłatą u notariusza, rejent wykona za nas te czynności.

Należy także pamiętać, że usługi świadczone przez notariuszy nie są bezpłatne. Za swoją pomoc przy zawarciu umowy zakupu mieszkania pobierają oni wynagrodzenie, które nazywane jest taksą notarialną. Jej wysokość zależy od wartości mieszkania. Obowiązek zapłaty taksy najczęściej spoczywa na kupującym.

Arkadiusz Jaraszek

arkadiusz.jaraszek@infor.pl