Prawa własności nie ustala sąd wieczystoksięgowy

Roman M. wystąpił do sądu wieczystoksięgowego z wnioskiem o wpis do księgi wieczystej określonych działek, które wpisane były jako własność Skarbu Państwa do innej księgi wieczystej. W wyniku nacjonalizacji gruntów w trybie dekortu o reformie rolnej z 6 września 1944 r. (Dz.U. nr 4, poz. 14) otrzymał je Skarb Państwa, a potem przekazał w użytkowanie wieczyste Tonsilowi. Wobec tego jako właściciel budynków i ich użytkownik wieczysty do tej samej księgi wpisany był Tonsil. Sąd rejonowy postanowieniem z 23 lutego 2009 r. założył księgę i po odłączeniu działek z tamtej księgi wpisał je na rzecz wnioskodawcy. Podstawą była decyzja ministra infrastruktury z 14 listopada 2008 r. stwierdzająca nieważność decyzji wojewody wielkopolskiego, w której stwierdził on prawo użytkowania wieczystego dla Tonsilu. Minister uznał, że nieruchomości, o które chodzi, nie były nieruchomościami ziemskimi, bo położone są w granicach miasta, więc nie podlegają pod art. 2 ust. 1e dekretu. Do wniosku o wpis Roman M. dołączył także dokumenty, z których wynika, że jest on następcą prawnym po Helenie M., właścicielce dóbr, w których skład wchodziły działki, o które chodzi. Wobec tego sąd uznał, że wnioskodawca miał prawo do wystąpienia z wnioskiem, gdyż udowodnił swoje prawo własności do działek.