Nie można powołać się na złą wykładnię

Przedsiębiorca nie może żądać wznowienia postępowania z uwagi na to, że Trybunał Konstytucyjny wydał orzeczenie, w którym przesądził jedynie o niekonstytucyjności określonego rozumienia przepisu. Tak zdecydował 17 grudnia 2009 r. Sąd Najwyższy w uchwale siedmiu sędziów. Sędziowie postanowili jednocześnie, że uchwała ta ma moc zasady prawnej.

W wyroku tym SN przesądził, że orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego stwierdzającego w sentencji wyroku niezgodność z konstytucją określonej wykładni aktu normatywnego, które nie powoduje utraty mocy obowiązującej przepisu, nie może być podstawą złożenia skargi o wznowienia postępowania na podstawie art. 401¹ kodeksu postępowania cywilnego.

Przepis ten jednoznacznie mówi bowiem, że wznowienie postępowania dopuszczalne jest w sytuacji, gdy Trybunał orzekł o niezgodności z konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub z ustawą aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane to orzeczenie. Sędziowie Sądu Najwyższego uznali, że nie dotyczy to sytuacji, w którym TK uznaje jedynie, że sprzeczne z konstytucją jest jedynie określona wykładnia przepisu. W tym bowiem przypadku akt prawny nie traci mocy obowiązującej, bowiem jako taki jest zgodny z konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub z ustawą.

Przedsiębiorcy, którzy przed wyrokiem Sądu Najwyższego złożyli skargi o wznowienie postępowania na podstawie orzeczenia interpretacyjnego Trybunału Konstytucyjnego, powinni liczyć się z tym, że mogą one zostać odrzucone przez sąd. Sąd Najwyższy przesądził bowiem, że takie skargi pozbawione są podstawy prawnej do ich wniesienia. Natomiast, ponieważ uchwała SN ma moc zasady prawnej, sądy muszą się do niej stosować.

Arkadiusz Jaraszek

arkadiusz.jaraszek@infor.pl

Podstawa prawna

Uchwała SN z 17 grudnia 2009 r. (sygn. akt III PZP 2/09).