Pośpiech w zwolnieniu nie uchroni przed przymusowym przywróceniem

Podpisana niedawno przez prezydenta ustawa z 28 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o emeryturach pomostowych oraz niektórych innych ustaw wprowadza bardzo ważne zmiany do ustawy z 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1805; ost.zm. Dz.U. z 2023 r. poz. 403; dalej: k.p.c.), na mocy których sąd w zasadzie będzie musiał nakazać pracodawcy zatrudnienie zwolnionego pracownika podlegającego szczególnej ochronie do czasu prawomocnego zakończenia sprawy. Na ten moment jeszcze nie wiadomo, kiedy dokładnie nowe zasady wejdą w życie (ma to nastąpić 30 dni od dnia ogłoszenia ustawy), ale sąd będzie miał obowiązek je stosować również w postępowaniach wszczętych i niezakończonych, także wtedy, gdy wniosek o zabezpieczenie został już rozstrzygnięty. Wydaje się również, że w jednym z przepisów przejściowych popełniono błąd, co nie pozwoli na jego zastosowanie zgodnie z zamysłem ustawodawcy.

Wystarczy uprawdopodobnić

Wspomniany nakaz udzielenia zabezpieczenia będzie wynikał z nowo dodanego art. 7555 k.p.c. Zgodnie z jego par. 1 w sprawach z zakresu prawa pracy, w których pracownik podlegający szczególnej ochronie przed rozwiązaniem stosunku pracy za wypowiedzeniem lub bez wypowiedzenia dochodzi roszczenia o uznanie wypowiedzenia stosunku pracy za bezskuteczne lub o przywrócenie do pracy, sąd na wniosek uprawnionego na każdym etapie postępowania udzieli zabezpieczenia przez nakazanie dalszego zatrudnienia go przez pracodawcę do czasu prawomocnego zakończenia postępowania. Nowelizacja nie zawęża pojęcia „pracownika podlegającego szczególnej ochronie”, zatem trzeba przyjąć, że są to osoby, których stosunek pracy na podstawie jakichkolwiek przepisów (nie tylko kodeksu pracy; dalej: k.p.) podlega ochronie. Przede wszystkim można tu wymienić działaczy organizacji związkowych, osoby znajdujące się w wieku przedemerytalnym oraz rodziców korzystających z urlopów rodzicielskich.