Gmina nie może bez uzasadnienia limitować godzin otwarcia placówek handlowych

Zacznijmy od wyjaśnienia, że ustalanie godzin otwarcia placówek handlowych, zakładów gastronomicznych i usługowych dla ludności nie należy do uprawnień organu wykonawczego (w tym przypadku burmistrza), lecz rady gminy. Prawo wydania takiego aktu przyznaje jej art. XII par. 1 ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Przepisy wprowadzające Kodeks pracy (dalej: u.p.w.). Potwierdza to orzecznictwo, np. wyrok WSA w Krakowie z 29 sierpnia 2008 r. (sygn. akt III SA/Kr 434/06). I co więcej, rada nie może przekazać tej kompetencji innemu organowi, np. burmistrzowi (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 9 grudnia 2008 r., sygn. akt III SA/Wr 461/08).

Jeżeli chodzi o zróżnicowanie godzin otwarcia sklepów w zależności od ich lokalizacji, jest to dopuszczalne, o ile ma uzasadnienie. Na ten temat wypowiedział się NSA w wyroku z 4 kwietnia 2008 r. (sygn. akt II GSK 477/07). W orzeczeniu tym podkreślił, że art. XII par. 1 u.p.w. nie określa, jakimi zasadami ma kierować się gmina przy ustalaniu godzin otwierania i zamykania placówek handlowych czy usługowych. Wskazał, że prawo to niewątpliwie zawiera w sobie pewien element przymusu i zróżnicowania, lecz jest wyrazem przyznania gminom określonej sfery samodzielności, która nie jest jednak zupełnie dowolna. Mianowicie zdaniem NSA rada gminy musi uwzględnić różnorakie (często sprzeczne) interesy i potrzeby różnych osób związanych z tymi placówkami, w tym: zatrudnionych w nich pracowników, przedsiębiorców je prowadzących, konsumentów i klientów, a także osób, dla których usytuowanie i działalność owych lokali może powodować uciążliwości i niedogodności. NSA podkreślił jednak, że w ramach art. XII par. 1 u.p.w. zróżnicowanie godzin otwarcia jest dopuszczalne.