Kiedy sprawa rozgraniczenia gruntów trafi do sądu

Czytelnik był stroną postępowania rozgraniczeniowego nieruchomości. Geodeta prowadzący to postępowanie wydał decyzję o jego umorzeniu i przekazaniu sprawy do sądu rejonowego.

- Kiedy jest możliwe wydanie takiego rozstrzygnięcia - pyta pan Adam z województwa lubuskiego.

Celem postępowania rozgraniczeniowego, zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, jest ustalenie przebiegu granic nieruchomości przez określenie położenia punktów i linii granicznych, utrwalenie tych punktów znakami granicznymi na gruncie oraz sporządzenie odpowiednich dokumentów. Przesłanką wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego jest istnienie sporu co do przebiegu granic nieruchomości.

Zgodnie z art. 30 ust. 1 powołanej ustawy rozgraniczenie przeprowadza wójt (burmistrz, prezydent miasta).

Natomiast czynności ustalania przebiegu granic wykonuje w myśl przepisu art. 31 ust. 1 ustawy geodeta upoważniony przez wójta. Sprawa o rozgraniczenie może w postępowaniu administracyjnym zakończyć się ugodą mającą moc ugody sądowej (art. 31 ust. 1 pkt 4 ustawy), decyzją organu o rozgraniczeniu, jeżeli mimo niezawarcia ugody zebrane w postępowaniu administracyjnym dowody pozwalają na ustalenie przebiegu granicy (art. 33 ust. 1 ustawy), a także decyzją o umorzeniu postępowania rozgraniczeniowego i przekazaniu sprawy z urzędu do rozpatrzenia sądowi (art. 34 ust. 2 ustawy).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 28 maja 2010 r. wskazał, że wydanie ostatniego z wymienionych rozstrzygnięć może nastąpić w przypadku łącznego spełnienia dwóch przesłanek, tj. braku możliwości wydania decyzji merytorycznej pozwalającej na jednoznaczne określenie przebiegu granicy i braku zgody stron co do jej przebiegu.

leszek.jaworski@infor.pl

Art. 29, art. 31 ust. 1, art. 31 ust. 1 pkt 4, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 2 ustawy z 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 193, poz. 1287).

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 28 maja 2010 r. (II SA/Po 57/10, Legalis).