Czy uchwała rady gminy przenosi prawo do gruntu

Przedsiębiorca nie ma interesu prawnego w złożeniu skargi do sądu administracyjnego w trybie art. 101 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (dalej: u.s.g.). Uchwała dotyczyła jedynie wyrażenia zgody na nieodpłatne przekazanie nieruchomości na rzecz związku międzygminnego. Nie jest to zatem nawet uchwała w przedmiocie darowania tej nieruchomości. Darowizny dokonuje bowiem organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego (wójt, burmistrz lub prezydent miasta). Nie wpływa ona na prawa i obowiązki przedsiębiorcy ani też żadnego innego podmiotu. Stanowi ona jedynie podstawę dla organu wykonawczego gminy do podjęcia działań przygotowawczych do zbycia tej nieruchomości. Uchwała rady nie przesądza jednak jej faktycznego zbycia. Rada gminy, poprzez podjęcie uchwały, nie zobowiązała organu wykonawczego do dokonania darowizny, lecz jedynie wyraziła akceptację dla takiego działania. Na podstawie tego aktu związek międzygminny nie uzyskuje prawa do zawarcia z gminą umowy darowizny. Do zawarcia umowy nadal niezbędne pozostaje bowiem wyrażenie woli przez gminę działającą poprzez swoje organy wykonawcze. Ze względu na to, że uchwała rady nie przenosi własności, z natury rzeczy nie może naruszać niczyjego interesu prawnego. Może natomiast stwarzać jedynie potencjalne zagrożenie naruszenia takiego interesu. W literaturze podkreśla się jednak, że nie stanowi podstawy do wniesienia skargi w trybie art. 101 u.s.g. samo zagrożenie naruszenia praw chronionych.

Nieruchomości jednostek samorządu terytorialnego mogą być m.in. przedmiotem darowizny pod warunkiem przeznaczenia ich przez obdarowanego na realizację celu publicznego. Darowizny nieruchomości dokonuje organ wykonawczy gminy po wcześniejszym uzyskaniu zgody rady gminy (miasta) wyrażonej w formie uchwały. WSA w Lublinie w wyroku z 22 maja 2009 r. (II SA/Lu 56/2009, LexPolonica nr 2089206) zwrócił uwagę na to, że gmina, której przysługuje prawo własności nieruchomości, uprawniona jest do gospodarowania tym mieniem w sposób dowolny w granicach zakreślonych prawem. Granice te nigdy nie mogą naruszać interesu publicznego, któremu gospodarowanie mieniem gminnym ma służyć. Z tego względu ustawodawca m.in. przedkłada interes publiczny polegający na realizowaniu przez podmiot obdarowany celu publicznego nad interes finansowy gminy. Zdaniem lubelskiego sądu to gmina w oparciu o określone przepisami prawa regulacje dokonuje wyboru, czy daną nieruchomość sprzedać, zamienić, wydzierżawić bądź nieodpłatnie darować. Uprawnień tych nie może zatem kształtować wola podmiotu przejawiającego zainteresowanie tą nieruchomością.

Art. 101 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.).

Art. 13 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 102, poz. 651 z późn. zm.).