Przeniesienie ze służby do służby nie przerywa jej ciągłości

Zgodnie z art. 25a ustawy o Policji funkcjonariusz Straży Granicznej może być na własną prośbę przeniesiony do służby w policji, jeżeli wykazuje szczególne predyspozycje do jej pełnienia. Przeniesiony zachowuje ciągłość służby. Co oznacza m.in., że przechodzi do niej z niewykorzystanym w SG urlopem wypoczynkowym czy też nadgodzinami.

W przypadku przeniesienia ze służby do służby nie dochodzi zatem do zwolnienia funkcjonariusza (rozwiązanie stosunku służbowego), a co za tym idzie nie przysługuje mu odprawa ani inne należności przewidziane dla osób odchodzących ze służby.

Powstaje jednak pytanie, kto powinien wypłacić mu nagrodę roczną, jeśli w trakcie roku, za który nagroda ta przysługuje, zmienia formacje.

To nie my, to oni

Jednostka policji, w której funkcjonariusz pełni służbę odmówiła mu wypłaty nagrody, twierdząc, że nie nabył on do niej prawa, gdyż w ubiegłym roku w policji był tylko przez dwa miesiąca, a minimalny staż uprawniający do nagrody wynosi 6 miesięcy. Według niej nagrodę roczną obecnemu policjantowi powinna natomiast wypłacić Staż Graniczna, w której pełnił służbę przez 10 miesięcy ubiegłego roku.

Straż Graniczna odsyła natomiast funkcjonariusza do policji, powołując się m.in. na par. 11 rozporządzenia z 21 kwietnia w sprawie szczegółowego sposobu i trybu prowadzenia postępowania w stosunku do przenoszonych do służby w policji funkcjonariuszy Straży Granicznej, zgodnie z którym właściwy przełożony, rozpatrując roszczenia funkcjonariusza przeniesionego do służby w policji o wypłatę należności niezrealizowanych w dotychczasowych jednostkach, określa je na warunkach obowiązujących policjantów, chyba że stały się wymagalne przed przeniesieniem do służby w policji.

Problem sprowadza się zatem do ustalenia, kiedy roszczenie o nagrodę roczną staje się wymagalne.

Zarówno w policji, jak i Straży Granicznej nagrodę roczną wypłaca się w tym samym terminie. W policji -nie później niż do 31 marca po roku, za który nagroda przysługuje (art. 110 ust. 9 ustawy o Policji) w SG w ciągu trzech pierwszych miesięcy kalendarzowych następujących po roku, za który przysługuje nagroda (par. 9 rozporządzenia z 5 marca 2010 r. w sprawie nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg funkcjonariuszy SG).

Tylko funkcjonariuszowi zwalnianemu ze służby nagroda wypłacana jest w innym terminie - czyli albo w ostatnim dniu tej służby, jak jest w Straży Granicznej (par. 9 ust. 2 rozporządzenia z 5 marca 2010 r.), albo w ciągu 14 dni od dnia zwolnienia, jak jest w policji (par. 6 rozporządzenia z 21 grudnia w sprawie nagród policjantów).

W sytuacji opisanej w pytaniu do zwolnienia ze służby nie doszło. Nie ma więc podstaw, aby wskazane wcześniej terminy wypłaty nagrody miały tu zastosowanie. Należy zatem przyjąć, że nagroda powinna być wypłacona najpóźniej do końca I kwartału, co oznacza, że roszczenie o wspomnianą nagrodę roczną staje się wymagalne dopiero 1 kwietnia następnego roku, po roku, za który przysługuje. W sytuacji opisanej w pytaniu będzie to 1 kwietnia 2012 roku a więc wtedy, gdy funkcjonariusz od kilku miesięcy pełni już służbę w policji, co przesądza o tym, że to ona, a nie SG, jest zobowiązana do jej wypłaty.

Stanowisko WSA

Potwierdza to prawomocny już wyrok WSA z 10 marca 2011 r. (II ASA/Wa 18/48, centralna baza orzeczeń sądów administracyjnych - www.orzeczenia.nsa.gov.pl), który zapadł w podobnym stanie faktycznym. Sprawa, którą się zajmował sąd administracyjny, dotyczyła funkcjonariuszki przeniesionej ze SG do policji od 1 stycznia 2010 r., a spór - nagrody rocznej za rok 2009. Nie dotyczył on zresztą tylko tego, która ze służb wypłacić ma nagrodę, ale też jej wysokości. Policjantka, która złożyła skargę do WSA, na przeniesieniu do policji straciła bowiem finansowo. Jej uposażenie w porównaniu z uposażeniem otrzymywanym w SG zmalało o 450 zł. Dlatego chciała, aby nagrodę wypłaciła jej SG, a nie Policja.

Sąd tylko częściowo spełnił jej oczekiwania. Podkreślił, że przeniesienie nie jest rozwiązaniem stosunku służbowego. Kończy jedynie w szczególny sposób wykonywanie obowiązków funkcjonariusza SG, przerywając tym samym więź dotychczasowej podległości służbowej, i automatycznie poddaje takiej podległości już w innej formacji (tj. w tym przypadku w policji) w ramach jednak kontynuacji stosunku służbowego. Tak więc przeniesienie w trybie art. 25a ustawy o policji jest instrumentem specyficznej migracji funkcjonariuszy pomiędzy formacjami.

Jeśli zatem nie doszło do zwolnienia funkcjonariusza ze służby, bo stosunek służbowy jest kontynuowany, roszczenie o nagrodę roczną - zdaniem WSA - staje się wymagalne dopiero 1 kwietnia następnego roku, za który przysługuje nagroda. W związku z tym, że w dniu tym skarżąca pełniła już służbę w policji, organem właściwym do jej wypłaty nagrody może być tylko ta formacja.

Wysokość nagrody

Zdaniem WSA organ policji powinien mieć jednak na uwadze art. 110 ust. 1 ustawy o Policji, z którego wynika, że policjantowi za służbę pełnioną w danym roku kalendarzowym przysługuje nagroda roczna do wysokości jednomiesięcznego uposażenia. Zgodnie natomiast z par. 4 rozporządzenia z 21 grudnia 2006 r. podstawę ustalenia wysokości nagrody rocznej stanowi miesięczne uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne policjantowi w ostatnim dniu służby wliczanym do okresu, za który przysługuje nagroda (tu 31 grudnia 2009 r.).

Służbę pełnioną przez funkcjonariuszkę w 2009 roku w SG w związku z jej przeniesieniem na podstawie art. 25a ustawy o Policji należy bowiem - zdaniem WSA - traktować jako służbę w Policji. Oznacza to, że mimo iż organem właściwym do wypłaty nagrody rocznej była w tym przypadku policja, to do ustalenia jej wysokości musiała wziąć pod uwagę uposażenie przysługujące funkcjonariuszce w ostatnim dni służby w Straży Granicznej.

W sytuacji opisanej w pytaniu taka sytuacja nie będzie miała miejsca. Do przeniesienie doszło bowiem 1 listopada, zatem ustając wysokość należnej funkcjonariuszowi nagrody rocznej brane będzie pod uwagę jego uposażenie przysługujące mu 31 grudnia ubiegłego roku, a więc w okresie, gdy był już w policji.

WAŻNE

Jeśli nie doszło do zwolnienia funkcjonariusza ze służby, bo stosunek służbowy jest kontynuowany, roszczenie o nagrodę roczną staje się wymagalne dopiero 1 kwietnia następnego roku, za który ona przysługuje

WAŻNE

Policjantowi za służbę pełnioną w danym roku kalendarzowym przysługuje nagroda roczna do wysokości jednomiesięcznego uposażenia. Jeśli pełni on służbę krócej niż przez rok, jej wysokość ustalana jest proporcjonalnie do okresu tej służby w danym roku

Małgorzata Jankowska

malgorzata.jankowska@infor.pl

Podstawa prawna

Art. 25a, art. 110 ustawy z 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 287, poz. 1687 z późn. zm.).

Ustawa z 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 116, poz. 675 z późn. zm.).

Rozporządzenie ministra spraw wewnętrznych i administracji z 21 kwietnia 2011 r. w sprawie szczegółowego sposobu i trybu prowadzenia postępowania w stosunku do przenoszonych do służby w Policji funkcjonariuszy Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby Celnej, Państwowej Straży Pożarnej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Wywiadu Wojskowego, Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Centralnego Biura Antykorupcyjnego (Dz.U. nr 99, poz. 578).

Rozporządzenie ministra spraw wewnętrznych i administracji z 5 marca 2010 r. w sprawie nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz.U. nr 45, poz. 270).

Rozporządzenie ministra spraw wewnętrznych i administracji z 21 grudnia 2006 r. w sprawie przyznawania policjantom nagród i zapomóg, a także sposobu tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów (Dz.U. nr 251, poz. 1859).