Kiedy policja cofnie pozwolenie na broń

Kilka lat temu czytelnik otrzymał pozwolenie na broń palną w związku z uprawianiem sportu strzeleckiego w ramach klubu sportowego. Teraz policja wszczęła postępowanie w sprawie cofnięcia mu tego pozwolenia. Ustalono bowiem, że nie uprawia on czynnie strzelectwa sportowego i nie bierze udziału w zawodach. Czytelnik twierdzi, że trenuje na własnej strzelnicy. Posiada też legitymację strzelecką i regularnie opłaca składki. Czy w tej sytuacji dopuszczalne jest cofnięcie mu pozwolenia na broń?

Podstawą cofnięcia pozwolenia na broń palną sportową może być brak wyczynowego uprawiania sportu. Zgodnie z art. 18 ust. 4 ustawy z 21 maja 1999 r. o broni i amunicji właściwy organ policji uprawniony jest do cofnięcia pozwolenia na broń w przypadku, gdy ustały okoliczności faktyczne, które stanowiły podstawę do jego wydania. Z opisanej sytuacji wynika, że czytelnik nie uprawia sportów strzeleckich. Zatem nie wykorzystuje broni sportowej do celu, do którego ją uzyskał. Policja może więc wszcząć postępowanie w sprawie cofnięcia pozwolenia. Stanowisko to potwierdza wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 listopada 2011 r. (II OSK 1661/10, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

NSA stwierdził w nim, że wydanie przez policję decyzji o cofnięciu pozwolenia na broń ma charakter fakultatywny. Przy podjęciu takiej decyzji należy rozważyć zarówno interes indywidualny podmiotu uprawnionego, jak i interes społeczny. Za cofnięciem decyzji przemawia interes społeczny. Prawo do posiadania broni podlega ścisłej reglamentacji administracyjnej. Istotne jest więc, by znajdowała się ona jedynie w rękach takich osób, które wykazują rzeczywistą potrzebę jej posiadania. Skoro więc osoba nie uprawia wyczynowo sportu strzeleckiego, nie powinna posiadać pozwolenia na broń palną. Posiadanie legitymacji strzeleckiej i regularne opłacanie składek nie dowodzi uprawiania sportu.

Zdaniem NSA nie można używać posiadanej broni do celów sportowych na własnym obiekcie, gdy nie jest on strzelnicą. Wskazana przez czytelnika okoliczność, że trenuje on strzelectwo na własnej strzelnicy nie oznacza, że uprawia on strzelectwo sportowe. Strzelnica musi bowiem spełniać wymagania określone w art. 45 i 46 ustawy o broni i amunicji. Zgodnie z tymi przepisami broń palna oraz inna broń zdolna do rażenia celów na odległość może być używana w celach szkoleniowych i sportowych tylko na strzelnicach. Obiekty te powinny być zlokalizowane, zbudowane i zorganizowane w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz wykluczający możliwość wydostania się poza ich obręb pocisku wystrzelonego z broni ze stanowiska strzeleckiego. Szczegółowe kwestie w tym zakresie reguluje rozporządzenie ministra spraw wewnętrznych i administracji z 15 marca 2000 r. w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic (Dz.U. nr 18, poz. 234 z późn. zm.). Strzelnica może być uznana za obiekt działający legalnie, gdy wydana została decyzja administracyjna zatwierdzająca regulamin strzelnicy. Wydaje ją właściwy wójt (burmistrz lub prezydent miasta).

Leszek Jaworski

leszek.jaworski@infor.pl

Podstawa prawna

Art. 18 ust. 4, art. 45, art. 46 ustawy z 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (t.j. Dz. U. z 2004 r. nr 52, poz. 525 z późn. zm.).