Czy można odmówić udostępnienia informacji publicznej

Granice ujawnienia informacji publicznej zakreśla art. 5 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej: ustawa), który zawiera ograniczenia co do możliwości udostępnienia informacji z uwagi na przepisy ustawy o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych, a także art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy. Przepis ten stanowi, że informację przetworzoną można uzyskać w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. W powyższym stanie faktycznym mamy do czynienia z informacją publiczną przetworzoną. Wnioskodawca żądał bowiem danych, które musiałyby być przygotowane specjalnie dla niego według wskazanych przez niego kryteriów. Odmowa udzielenia informacji przetworzonej z uwagi na brak interesu publicznego nie oznacza jednak, że w każdym przypadku wyłączona jest możliwość udostępnienia jej w ogóle. Odmowa udzielenia informacji ze względu na brak interesu publicznego może dotyczyć tylko tej części żądania, której spełnienie wymaga przetworzenia.

Obowiązkiem gminy jest zapewnienie uczniom niepełnosprawnym bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu do szkół i ośrodków szkolno-wychowawczych. Wynika to z treści art. 17 ust. 3a pkt 1 i 2 ustawy z 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz.U. z 2004 r. nr 256, poz. 2572 z późn. zm.). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonej w wyroku z 3 sierpnia 2010 r. (I OSK 787/2010; LexPolonica nr 2472169) zakres tego obowiązku oznacza, że każdy członek określonej wspólnoty samorządowej ma prawo do uzyskiwania informacji od organów danej jednostki samorządu terytorialnego co do jego wykonywania. Prawidłowa realizacja przez samorząd tego zadania leży niewątpliwie w interesie publicznym. Tej cechy nie pozbawia okoliczność, że wnioskodawca jest rodzicem dziecka niepełnosprawnego objętego prawnym obowiązkiem gminy. Nie można także zarzucić wnioskodawcy, że występuje on wyłącznie w interesie prywatnym dla załatwienia swojej indywidualnej sprawy. Zdaniem NSA spełnienie przez samorząd tego obowiązku to nie tylko formalne zapewnienie bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu, ale także bezpieczeństwo komunikacyjne oraz opiekuńcze, a więc odpowiednia przydatność środka transportu, jego sprawność techniczna, umiejętności kierujących takim pojazdem oraz predyspozycje opiekuńcze osoby mającej opiekować się dziećmi w czasie przewozu. Te elementy mają więc szczególnie istotne znaczenie dla interesu publicznego, jakim jest wykonywanie przez gminę ustawowego obowiązku, o którym mowa w art. 17 ust. 3a pkt 1 i 2 ustawy o systemie oświaty.

Leszek Jaworski

ekspert prawa administracyjnego

Art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. nr 112, poz. 1198 z późn. zm.).