Ustalenia studium są wiążące

Wskazując funkcję terenów, studium ukierunkowuje planowanie miejscowe na rodzaj zabudowy, aczkolwiek nie wyklucza ani samodzielnych usług, ani infrastruktury technicznej.

Wojewoda warmińsko-mazurski rozstrzygnięciem nadzorczym z 29 kwietnia 2013 r. stwierdził nieważność części zapisów uchwały nr XXIV/18312013 Rady Gminy w Stawigudzie z 21 marca 2013 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, obrębu Jaroty, gmina Stawiguda. W ocenie wojewody niezgodność uchwały ze studium polega m.in. na tym, że teren oznaczony symbolami UH01 - teren zabudowy usługowej i handlowej nie został wskazany w studium gminy jako teren przeznaczony do pełnienia takiej funkcji. Ponadto wojewoda wskazał, że plan miejscowy musi zawierać normy określające konkretne przeznaczenie każdego odcinka terenu objętego daną regulacją bez podawania warunków, a także bez uzależniania tego przeznaczenia lub jego realizacji od jakichkolwiek zdarzeń przyszłych lub niepewnych. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody wniosła gmina Stawiguda. WSA uznał ją w części za uzasadnioną.

Oceniając zgodność zapisów planu miejscowego ze studium, należy pamiętać, że ten ostatni dokument nie dokonuje przeznaczenia terenów na oznaczone cele, np. zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej. Wskazując funkcję terenów, studium ukierunkowuje planowanie miejscowe na rodzaj zabudowy, ale nie wyklucza ani samodzielnych usług, ani infrastruktury technicznej. Ponadto skala mapy studium nie pozwala na precyzyjne odnoszenie zasięgów wydzielonych w nim obszarów do granic jednostek planistycznych na rysunku planu miejscowego. Jednak studium nie tylko określa założenia lokalnej polityki przestrzennej, lecz także zawiera ustalenia wiążące przy sporządzaniu planów. Zgodzić się należy ze stanowiskiem gminy, że biorąc pod uwagę strukturę całego planu, w którym w większości wyznaczono tereny pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną, a w niewielkiej części pod zabudowę jednorodzinną, trzeba uznać, że wyznaczenie terenów usługowych i handlowych (UH01) ma charakter spójny, komplementarny i stanowiący niezbędne uzupełnienie funkcji mieszkaniowej. Dlatego też ustalenie dla części terenów funkcji usługowej jest zgodne z ustaleniami studium, zarówno w części szczegółowej, odnoszącej się do kwalifikacji terenów na rysunku studium, jak i w części ogólnej, określającej politykę przestrzenną gminy.

Należy jednak podzielić sformułowane przez organ nadzoru zarzuty dotyczące niedopuszczalności umieszczania w planie postanowień zawierających normy otwarte, odsyłające do bliżej nieokreślonych przepisów odrębnych bądź ustaleń projektów budowlanych, dające potencjalną możliwość na indywidualne uzgadnianie odstępstw od uchwalonego planu. Takie otwarte zapisy o charakterze bardzo ogólnym stwarzają możliwość uzależnienia przeznaczenia danego terenu od przyszłych i niepewnych zdarzeń.

z 12 września 2013 r., sygn. akt II SA/Ol 575/13

Podsumowanie

Przeznaczenie terenu określone w planie miejscowym powinno być jednoznaczne i nie może budzić wątpliwości co do sposobu zagospodarowania danego terenu już z chwilą wejścia planu w życie.

Wyrok opracował Leszek Jaworski