Miejsce turbiny jest w studium zagospodarowania przestrzennego

Określenie warunków lokalizacji turbiny wiatrowej wytwarzającej energię z odnawialnych źródeł energii o mocy przekraczającej 100 kW oraz elektrowni wiatrowej w stosunku do zabudowań mieszkalnych i siedliskowych może nastąpić jedynie w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.

Rada gminy W. podjęła uchwałę, w której wyznaczyła kierunki rozwoju energetyki opartej na odnawialnych źródłach energii na terenie gminy. Jako podstawę prawną podała art. 18 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 1 pkt 1 i 5 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591) oraz art. 9 ust. 1 i art. 10 ust. 1 pkt 3, 5 i 6 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 647 z późn. zm.) W par. 1 przedmiotowej uchwały ustalono minimalną odległość pojedynczej turbiny wiatrowej wytwarzającej energię z odnawialnych źródeł energii o mocy przekraczającej 100 kW od zabudowań mieszkalnych i siedliskowych. Przyjęto, że nie może być ona mniejsza niż 3000 m. Rada uzależniła także możliwość lokalizacji elektrowni wiatrowej w odległości mniejszej niż 2500 m od zabudowań mieszkalnych i siedliskowych od uzyskania pisemnej zgody wszystkich właścicieli zabudowań.

Skargę na powyższą uchwałę wniósł wojewoda. Organ domagał się stwierdzenia nieważności powyższych zapisów ze względu na brak podstaw prawnych do ich przyjęcia. Twierdził także, że naruszają one art. 9 ust. 2 oraz art. 10-12 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W odpowiedzi na skargę rada gminy wniosła o jej oddalenie.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie zaskarżona uchwała jest przede wszystkim sprzeczna z art. 10 ust. 2a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przepis ten stanowi, że jeżeli na obszarze gminy przewiduje się wyznaczenie obszarów, na których rozmieszczone będą urządzenia wytwarzające energię z odnawialnych źródeł energii o mocy przekraczającej 100 kW, a także ich stref ochronnych związanych z ograniczeniami w zabudowie oraz zagospodarowaniu i użytkowaniu terenu, w studium ustala się ich rozmieszczenie. W związku z powyższym sąd podkreślił, że regulacja dotycząca dopuszczalnej lokalizacji pojedynczej turbiny wiatrowej wytwarzającej energię z odnawialnych źródeł energii o mocy przekraczającej 100 kW oraz elektrowni wiatrowej w stosunku do zabudowań mieszkalnych i siedliskowych powinna znaleźć się w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Sporządzenie studium należy do kompetencji wójta. Ponadto podstawy prawnej do podjęcia zaskarżonej uchwały nie mógł stanowić art. 18 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 1 pkt 1 i 5 ustawy o samorządzie gminnym, ponieważ nie są to przepisy prawa materialnego.

z 29 sierpnia 2013 r., sygn. akt II SA/Ol 612/13

Podsumowanie

Kompetencje w zakresie procedury związanej z przystąpieniem do sporządzenia studium, jego sporządzeniem oraz uchwaleniem zostały podzielone pomiędzy organ uchwałodawczy i organ wykonawczy gminy. Organ uchwałodawczy jest upoważniony jedynie do podjęcia uchwały o przystąpieniu do sporządzenia studium.

Wyroki opracowała Ewelina Stępień