Bezczynność bez usprawiedliwienia

Organ nie może usprawiedliwiać swojej bezczynności brakiem zaliczki na pokrycie kosztów rozgraniczenia.

W styczniu 2011 roku wójt gminy D. wszczął postępowanie w sprawie rozgraniczenia nieruchomości stanowiącej własność gminy D. oraz gruntu należącego do L.D., wyznaczając jednoczenie uprawnionego geodetę. Ponadto wezwał wnioskodawcę do wpłacenia zaliczki na poczet kosztów czynności rozgraniczenia w kwocie 1000 zł. Mężczyzna sumy tej nie zapłacił i pismami z 10 marca 2011 r. i z 14 maja 2011 r. zwrócił się do wójta gminy D. o wyjaśnienie przyczyn zwłoki w nierozpoznaniu jego sprawy. Następnie wystąpił do samorządowego kolegium odwoławczego z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie.

SKO uznało zażalenie za nieuzasadnione. L.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność organu. Wójt gminy tłumaczył swoją bezczynność tym, że skarżący nie wpłacił zaliczki na koszty postępowania rozgraniczeniowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, że skarga jest uzasadniona. Sędziowie podkreślili, że ustawa z 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2010 r. nr 193, poz. 1287 z późn. zm.) nie wyłącza stosowania przepisów ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.; dalej: k.p.a) w zakresie, w którym stanowią one o terminach załatwiania spraw. W związku z tym w sprawach o rozgraniczenie zastosowanie ma art. 35 k.p.a. Zgodnie z jego treścią organ ma obowiązek działania bez zbędnej zwłoki. Sprawy wymagające postępowania wyjaśniającego powinny być załatwione w terminie miesięcznym, a sprawy szczególnie skomplikowane w terminie nie dłuższym niż dwa miesiące, licząc od dnia wszczęcia postępowania.

Sąd dodał, że od postanowienia o wszczęciu postępowania do chwili wyrokowania, czyli przez ponad roku, nie zostały przez wójta podjęte żadne konkretne, realne i skuteczne próby zakończenia postępowania w sprawie. Takie zaniechanie jest zdaniem sądu niedopuszczalne. Sędziowie zwrócili także uwagę, że ani prawo geodezyjne i kartograficzne, ani wydane na jej podstawie rozporządzenie ministra spraw wewnętrznych i administracji oraz rolnictwa i gospodarki żywnościowej z 14 kwietnia 1999 r. w sprawie rozgraniczania nieruchomości (Dz.U. nr 45, poz. 453) nie przewidują, aby występujący o rozgraniczenie miał uiszczać zaliczkę na pokrycie kosztów tej czynności. Jej nieuiszczenie nie stanowi podstawy do zwrotu wniosku o rozgraniczenie czy też zaniechania prowadzenia postępowania. Jeżeli nie zostanie ona dobrowolnie wpłacona przez wnioskodawcę, organ powinien tymczasowo pokryć koszty, a następnie obciążyć wnioskodawcę kosztami w decyzji o rozgraniczeniu.

z 8 maja 2013 r., sygn. akt IV SAB/Wa 15/13

Podsumowanie

Zgodnie z art. 29 ust. 1 prawa geodezyjnego i kartograficznego rozgraniczenie nieruchomości ma na celu ustalenie przebiegu ich granic przez określenie położenia punktów i linii granicznych, utrwalenie tych punktów znakami granicznymi oraz sporządzenie odpowiednich dokumentów.

Wyroki opracowała Ewelina Stępień