Radny na zwolnieniu lekarskim nie ma prawa do diety

Nie, zamieszczenie takiego zapisu w uchwale będzie wadliwe. Zarówno analiza przepisów, jak i orzecznictwo z ostatnich miesięcy wskazują, że rada nie ma podstaw do tego, by wprowadzać możliwość zachowania prawa do diety w przypadku, gdy nieobecność radnego na sesji/komisji jest spowodowana pobytem w szpitalu, sanatorium leczniczym czy przebywaniem na zwolnieniu lekarskim.

Rekompensacyjny charakter

W art. 25 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym (dalej: u.s.g.) postanowiono, że radnemu przysługują diety oraz zwrot kosztów podróży służbowych na zasadach ustalonych przez radę gminy. W ust. 8 zaś dodano, że przy ustalaniu wysokości diet radnych rada bierze pod uwagę funkcje pełnione przez radnego. W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 6 lutego 2024 r. (sygn. akt II SA/Ol 1116/23) m.in. wskazano, że uchwała w sprawie diet radnych zawiera normy abstrakcyjne, ponieważ diety mają charakter powtarzalny. Przy czym mają one też charakter generalny, gdyż ich adresatem nie jest konkretna osoba, ale każdy mieszkaniec, który pełniłby funkcję określoną w tej uchwale. Nie ulega również wątpliwości, że uchwała zawiera przepisy normatywne, na podstawie których jej adresaci uzyskują uprawnienia do diety. Co ważne, ww. uchwała nie jest związana z kadencyjnością rady (nie ma charakteru epizodycznego, ograniczonego do jednej kadencji), co oznacza, że zachowuje ważność także po zakończeniu kadencji organu stanowiącego, który ją uchwalił. W orzeczeniu tym zaakcentowano również, że możliwe jest ustalenie wysokości diety w formie ryczałtu, jednak zasady ustalania wysokości diety powinny przewidywać możliwość pomniejszenia określonej miesięcznie kwoty z uwagi na niewykonywanie obowiązków przez radnego (przewodniczącego czy wiceprzewodniczącego rady). W innym przypadku dieta przyjmowałaby charakter stałego, miesięcznego wynagrodzenia, co jest zaprzeczeniem jej rekompensacyjnego charakteru.