Za każdą nieprawidłowość odrębna wpłata na PFRON

Tak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) w sprawie dotyczącej wydatkowania środków ZFRON. Pracodawca prowadzący ten fundusz w okresie od stycznia 2010 r. do marca 2012 r. dokonał z niego 44 wypłaty na łączną kwotę ponad 2,2 mln zł. Pieniądze te stanowiły pożyczki z konta ZFRON przeznaczone na bieżącą działalność i ratowanie płynności finansowej przedsiębiorstwa, a pracodawca przed kolejnymi wypłatami zwracał uprzednio pobrane środki. PFRON uznał, że takie postępowanie było wydatkowaniem pieniędzy tego funduszu niezgodnie z ich przeznaczeniem. W takim przypadku zgodnie z art. 33 ust. 4a ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 100 ze zm.) pracodawca jest zobowiązany do zwrotu na rachunek ZFRON błędnie wydatkowanej kwoty oraz musi dodatkowo wpłacić do PFRON 30 proc. jej wysokości.

Firma odwołała się od tej decyzji do ministra rodziny i polityki społecznej, ale została ona utrzymana w mocy. Również skarga złożona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Warszawie została oddalona. Pracodawca postanowił więc złożyć na ten wyrok (sygn. akt III SA/Wa 2920/18) skargę kasacyjną do NSA. Zarzucił w niej sądowi I instancji błędną wykładnię przepisów, która polegała na uznaniu, że każdorazowe pobranie pieniędzy z ZFRON tytułem pożyczki stanowiło samodzielną podstawę naliczenia sankcji, co doprowadziło do wielokrotnego zastosowania i dokonania zawyżonego wymiaru kary pieniężnej, o której jest mowa w art. 33 ust. 4a ustawy o rehabilitacji. Zdaniem firmy w tej sprawie powinny być uwzględnione przepisy kodeksu odnoszące się do ustalania wymiaru kar, które sprowadzają się do tego, że w przypadku identycznych przestępstw dla wymierzenia kary nie sumuje się czynów zabronionych i przewidzianych za nie kar.