O braku w dokumentacji należy poinformować wnioskodawcę

Sygn. akt I OSK 2583/15

z 20 kwietnia 2016 r.

S.P. i J.P. wystąpili z wnioskiem do burmistrza miasta i gminy P. o udostępnienie im informacji odnoszących się do uzgodnienia przez gminę P. projektu załącznika graficznego do nieobowiązującego już rozporządzenia wojewody nr (...) z 5 lipca 2001 r. w sprawie zmiany rozporządzenia wojewody (...) z 29 sierpnia 1997 r. w sprawie utworzenia obszaru chronionego krajobrazu na terenie województwa warszawskiego w odniesieniu do opisu granic. Wnioskodawcy wnosili o wskazanie, w jakim dniu wpłynął do Urzędu Miasta i Gminy w P. projekt tego załącznika, kiedy upływał termin do dokonania uzgodnienia, jaka była jego treść i czy w trakcie tego uzgodnienia urząd poinformował wojewodę o zawartym z wnioskodawcami 20 grudnia 2000 r. porozumieniu dotyczącym odrolnienia działki nr ew. (...) położonej we wsi W. Zażądali także udzielenia informacji, czy Rada Miasta i Gminy P. uzgodniła projekt rozporządzenia nr 3 Wojewody (...) z (...) lutego 2007 r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu (...) przed jego wydaniem w zakresie obszaru, przebiegu granic oraz jego stref, a jeżeli tak, to czy rada poinformowała wojewodę o wskazanym porozumieniu. S.P. i J.P. zażądali, aby w przypadku udzielenia odpowiedzi na każde z sześciu pytań zawartych w ich wniosku organ załączył również kserokopie dokumentów potwierdzających podane informacje.

W odpowiedzi na ten wniosek organ udostępnił 25 kart dokumentów. S.P. i J.P., uznając, że powyższa czynność nie świadczy o realizacji wniosku, a otrzymane dokumenty w większości nie odnoszą się do postawionych we wniosku pytań, wnieśli skargę na bezczynność.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 15 kwietnia 2014 r. zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku w terminie 14 dni od zwrotu akt z odpisem prawomocnego wyroku. W uzasadnieniu sąd podkreślił, że S.P. i J.P. nie otrzymali informacji w takiej formie, w jakiej sobie życzyli, tzn. przez udzielenie pisemnej odpowiedzi organu na każde z sześciu zawartych we wniosku pytań. Polecił, aby w wyniku rozpoznania wniosku organ udzielił S.P. i J.P. konkretnych odpowiedzi, a następnie posługując się stosownymi kserokopiami, wyjaśnił stronom istotę swoich wypowiedzi. Wskazał, że większość doręczonych skarżącym kserokopii dokumentów nie ma związku z zagadnieniami zawartymi we wniosku, gdyż dotyczy uzgodnień odnoszących się do wcześniejszego rozporządzenia wojewody warszawskiego z 29 sierpnia 1997 r.

W wykonaniu tego wyroku burmistrz miasta i gminy P. pisemnie poinformował S.P. i J.P., że urząd nie posiada ani informacji, ani dokumentów pozwalających stwierdzić okoliczności, o których mowa we wniosku. W powyższych okolicznościach skarżący wnieśli skargę z żądaniem wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie wyroku z 15 kwietnia 2014 r. WSA w Warszawie ją oddalił. Taki był też finał wniesionej skargi kasacyjnej do NSA.

Problem w sprawie dotyczył rzetelności i prawdziwości odpowiedzi burmistrza, gdyż przedmiot pytań skarżących pokrywał się z właściwością rzeczową (zakresem działania) organu, a w takiej sytuacji konieczne jest, oprócz poinformowania wnioskodawcy o braku informacji, także wyjaśnienie przyczyn takiego stanu rzeczy. Fakt brakowania dokumentacji, na który powołał się burmistrz, również wymaga przedstawienia stosownej informacji potwierdzającej, kiedy i w jakim trybie miało ono miejsce. Tymczasem ani z treści odpowiedzi na wezwanie, ani z treści pozostałych dokumentów zgromadzonych w sprawie, a zwłaszcza odpowiedzi na skargę o wymierzenie grzywny, nie wynika, że przyczyną braku dokumentów pozwalających udzielić żądanej informacji jest fakt brakowania dokumentów. W istocie nie wiadomo, dlaczego organ w taki sposób wytłumaczył wnioskodawcom brak informacji i dokumentów dotyczących uzgodnień, skoro w odpowiedzi na skargę, odwołując się do powołanych przez skarżących przepisów, wyraźnie wskazał, że taka dokumentacja w ogóle nie powstała z racji braku uzgodnień. Oznacza to, że uzgodnienia, których dotyczyły pytania zawarte we wniosku, w ogóle nie miały miejsca. Zatem brak dokumentów pozwalających organowi udzielić żądanej informacji nie był związany z ich archiwizacją i brakowaniem, lecz z tym, że gmina nie dokonywała uzgodnień. To wyjaśnienie organu, bez względu na prawidłowość interpretacji przez gminę przepisów ustawy o ochronie przyrody, potwierdza prawdziwość udzielonej skarżącym informacji o braku żądanej dokumentacji i wynikających z nich informacji pozwalających udzielić odpowiedzi na zadane we wniosku pytania. Nie mogła być bowiem archiwizowana dokumentacja, która nie została wytworzona. Skoro organ wskazał, że nie dysponuje informacjami i dokumentami pozwalającymi mu udzielić odpowiedzi na zadane we wniosku pytania, a dodatkowo wytłumaczył, z jakich przyczyn nie jest w ich posiadaniu (brak dokonywania uzgodnień), to należało uznać, że w ten sposób doszło do wykonania wyroku z 15 kwietnia 2014 r.

Oprac. Leszek Jaworski