Wyrób kompletny nie jest zestawem towarów

Taryfa celna oraz Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) nie uzależniają klasyfikacji od sposobu sprowadzenia określonego towaru. Interpretacja przepisów klasyfikacyjnych uregulowana w ORINS ma na celu przypisanie konkretnego kodu do danego towaru. Nie można tego samego towaru w zależności od tego, przez kogo i na jakie potrzeby został sprowadzony, klasyfikować do dwóch różnych kodów TARIC.

Organy celne zweryfikowały zgłoszenie celne spółki z maja 2008 r. Zmiana polegała na innej klasyfikacji taryfowej dla części składowych mechanizmów dźwigniowych do segregatorów (przycisków). Podatniczce określono prawidłową kwotę wynikającą z długu celnego, cła antydumpingowego i podatku.

Przedstawiciel spółki zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu towar, deklarując m.in. kod TARIC 8305 10 00 50 ze stawką celną w wysokości 2,7-proc., stawką cła antydumpingowego w wysokości 27,1-proc. i 22-proc. stawką VAT. W ocenie organów celnych przyciski były sprowadzone w takiej samej ilości jak mechanizmy dźwigniowe do segregatorów. Tworzą więc wyrób kompletny i winny być objęte kodem TARIC 8305 10 00 50.

Spółka nie zgodziła się ze zmianą klasyfikacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę podatniczki. Sąd uznał, że organy celne błędnie ustaliły stan importowanego przez skarżącą towaru i błędnie zastosowały przepisy prawa materialnego – w szczególności Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej. WSA nie zgodził się, że przedmiotem importu był produkt kompletny w stanie rozmontowanym – tj. tzw. zamknięcie dźwigniowe składające się z mechanizmu dźwigniowego i przycisku. Organy celne błędnie przyjęły, że okucie segregatora i przycisk stanowią jeden wyrób w rozumieniu Taryfy celnej. Mechanizmy dźwigniowe oraz przyciski są to elementy od siebie niezależne, stanowiące odrębny materiał do produkcji segregatorów. W ocenie sądu mechanizmy dźwigniowe stanowią same w sobie element kompletny. Nie brakuje tym urządzeniom żadnej części, co uzasadniałoby traktowanie tego towaru jako wyrobu niezmontowanego czy rozmontowanego. Importer zadeklarował mechanizmy dźwigniowe w stanie zawierającym do użycia, działania tego produktu (w segregatorze) wszelkie konieczne elementy, w tym np. dźwigienkę. Z budowy oraz przeznaczenia – tj. funkcji, jaką wykonuje to urządzenie, nie wynika natomiast, że bez przycisku nie może ono działać – jest niezdatne do użytku.

Sąd uznał, że organy błędnie zastosowały regułę 2 (a) ORINS do klasyfikacji przycisków. Reguła ta określa zasady klasyfikacji wyrobów kompletnych, jak również wyrobów niekompletnych oraz wyrobów znajdujących się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym. Stanowi, że wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego lub niegotowego, pod warunkiem że posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Wyroby przedstawione w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym oznaczają elementy składowe artykułu, z których powinien być on złożony bądź za pomocą prostych urządzeń do montażu, tj. śrub, nakrętek, sworzni itd.

Zatem druga część reguły 2 (a) ORINS dotyczy wyrobów (niegotowych) przedstawianych w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym. Na potrzeby tej reguły wyroby przedstawiane w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym oznaczają elementy składowe artykułu, z których powinien (a nie może) być on złożony.

W ocenie sądu zastosowanie tej reguły byłoby uzasadnione tylko wtedy, gdyby przedmiotem importu były mechanizmy dźwigniowe w częściach niezmontowanych w wyrób gotowy. Taka sytuacja jednak w sprawie nie występuje. Pojęcie zestawu nie jest tożsame z wyrobem kompletnym. Albo mówimy o wyrobie kompletnym, albo o zestawie towarów.