Przewoźnik ma wpływ na organizację pracy kierowcy

Możliwość zadysponowania przez kierowcę pojazdem przewoźnika w dniu obowiązywania zakazu ruchu pojazdów jest zdarzeniem obciążającym przewoźnika jako mającego wpływ na właściwą organizację stanowiska pracy, uniemożliwiającą podjęcie przez kierowcę działań sprzecznych z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa.

Komendant powiatowy policji, działając na podstawie art. 93 ust. 1 i ust. 10 ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j. Dz.U. z 2007 r. nr 125, poz. 874) w związku z par. 2 pkt 3 lit. b) rozporządzenia ministra infrastruktury z 18 sierpnia 2003 r. w sprawie okresowych ograniczeń oraz zakazu ruchu niektórych rodzajów pojazdów na drogach (Dz.U. nr 161, poz. 1565) nałożył na spółkę karę w wysokości 1 tys. zł za wykonywanie przewozu drogowego rzeczy samochodem ciężarowym w okresie obowiązywania zakazu ruchu na drogach pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 12 ton. Kierowca pojazdu, będący pracownikiem spółki, w dniu kontroli wyjaśnił, że niezastosowanie się do zakazu ruchu było spowodowane potrzebą uczestniczenia w rodzinnej uroczystości weselnej. Spółka, powołując się na przepis art. 92a ust. 4 i art. 93 ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, powiadomiła organ, że ze względu na brak przyczynienia się przedsiębiorstwa do naruszenia przez kierowcę obowiązującego zakazu postępowanie w sprawie nie powinno być wszczęte, a w przypadku wszczęcia powinno być umorzone. Komendant wojewódzki policji, po rozpatrzeniu odwołania spółki, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Spółka wniosła skargę do WSA, który ją oddalił. WSA zauważył, że sytuacji gdy przewoźnik przy wykonywaniu działalności przewozowej posługuje się inną osobą, to niezależnie od charakteru stosunku prawnego łączącego przedsiębiorcę z taką osobą – zarówno na gruncie prawa cywilnego, jak i administracyjnego – ponosi odpowiedzialność za ewentualne skutki działań osób, którymi się posługuje. WSA uznał, że naruszenie przez kierowcę zakazu, spowodowane pośpiechem związanym z uroczystością weselną w rodzinie, nie uzasadnia zwolnienia przedsiębiorcy z odpowiedzialności na podstawie art. 93 w ust. 7 ustawy. Okoliczności takiej nie można zakwalifikować jako zdarzenia, którego wykonujący przewóz nie mógł przewidzieć.

NSA nie uwzględnił skargi kasacyjnej spółki. W uzasadnieniu wyroku stwierdził, że z zestawienia treści przepisów art. 92 ust. 1 pkt 5, art. 92a ust. 1, 3–5 oraz art. 93 ust. 1–10 ustawy o transporcie drogowym wynika: po pierwsze – odpowiedzialność administracyjna przewoźnika, której nie wyklucza ewentualna odpowiedzialność kierowcy, a po drugie – umorzenie postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej na przewoźnika uzależnione jest od stwierdzenia, że naruszenie przepisów nastąpiło wskutek zdarzeń lub okoliczności, których podmiot wykonujący przewozy nie mógł przewidzieć (art. 93 ust. 7) niezależnie od odpowiedzialności kierowcy. W ocenie NSA z przedstawionego stanu faktycznego wynikało, że kierowca mógł dysponować pojazdem w dniu obowiązywania zakazu ruchu, a więc bezpodstawny jest zarzut przyjęcia przez sąd I instancji nieograniczonej odpowiedzialności przewoźnika na gruncie ustawy o transporcie drogowym wraz z oceną kasatora, iż naruszenie zakazu przez kierowcę dotyczy zdarzenia lub okoliczności, których podmiot wykonujący przewozy nie mógł przewidzieć.