Muszą być ważne podstawy, aby udostępnić dane osobowe ze zbiorów meldunkowych

Jeżeli sąd powszechny zobowiązał kogoś do przedstawienia danych adresowych innej osoby, urząd miejski ma obowiązek je wydać. Jednak samo takie zobowiązanie sądu nie jest podstawą do wydania innych danych dotyczących osoby.

Jeden z mieszkańców zwrócił się do urzędu miejskiego o podanie adresu innej osoby. Wnioskodawca wyjaśnił, że do wskazania adresu zobowiązał go sąd okręgowy. Na potwierdzenie dołączył pismo z sądu, z którego wynikało, że musi wskazać adres pozwanego. Inaczej postępowanie sądowe zostanie zawieszone. Urząd miasta udzielił żądanej informacji.

Wnioskodawca powtórnie wystąpił do urzędu. Zauważył, że udzielono mu informacji tylko o adresie zamieszkania danej osoby. Ponieważ w informacji brak wskazania danych osobowych, wnosi o ich podanie.

W październiku 2008 r. prezydent miasta odmówił udostępnienia żądanych danych osobowych. Prezydent wskazał, że wnioskodawcy udostępniono dane wynikające z zobowiązania nałożonego przez sąd okręgowy. Sąd zobowiązał wnioskodawcę do przedstawienia tylko danych dotyczących adresu. Ponieważ nie było zobowiązania do podania pełnych danych, w ocenie prezydenta należało ich odmówić. Wojewoda zgodził się z tym stanowiskiem i sprawa trafiła do sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę. W ocenie sądu art. 44h ustawy z 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (t.j. Dz.U. z 2006 r. nr 139, poz. 993 ze zm.) w sposób jednoznaczny określa zasady udostępniania danych ze zbiorów meldunkowych. Przepis ten zawiera zamknięty katalog osób prawnych i osób fizycznych uprawnionych do udostępnienia im danych ze zbiorów meldunkowych. Zawiera też warunki, jakie powinien spełniać podmiot uprawniony do uzyskania danych.

Sąd zauważył, że skarżący mógłby uzyskać dane ze zbiorów meldunkowych na podstawie art. 44h ust. 2 pkt 2 lub pkt 4 powołanej ustawy. Zgodnie z ich treścią dane ze zbiorów meldunkowych mogą być udostępnione osobom i jednostkom organizacyjnym, jeżeli wykażą w tym interes prawny. Dane mogą być też udostępnione innym osobom i podmiotom. W tym przypadku niezbędne jest uwiarygodnienie interesu faktycznego w otrzymaniu danych i posiadanie zgody osób, których dane dotyczą.

Zdaniem WSA skarżący nie wykazał interesu prawnego w żądaniu udostępnienia danych innych niż adresowe ze zbiorów meldunkowych. Przypomniał, że istotą interesu prawnego jest oparcie go na konkretnej normie prawa materialnego. Skarżący, powołując się na potrzebę uzyskania żądanych danych, nie wskazał żadnej normy prawa materialnego.

Nie było też przesłanek do wydania danych w oparciu o drugi z omawianych przepisów. Na jego podstawie dane mogą być udostępnione tylko po spełnieniu łącznie obu przesłanek (interesu faktycznego i zgody). Sąd zauważył, że skarżący, poza zgłoszeniem wniosku o dane inne niż adresowe, nie podał, po co są mu one potrzebne. Nie uwiarygodnił też swojego interesu faktycznego w ich otrzymaniu tze zbiorów meldunkowych.