Do zachowania terminu wystarczy nadanie na poczcie

Termin przesłania wojewodzie sprawozdania, określony w art. 23 ust. 2 pkt 1 ustawy z 28 października 2002 r. o przewozie drogowym towarów niebezpiecznych (Dz.U. nr 199, poz. 1671 ze zm. – dalej u.p.d.t.n.), jest zachowany, jeżeli przedsiębiorca (lub inny podmiot zobowiązany zgodnie z art. 21 ust. 2 powołanego wyżej aktu prawnego) nada przed jego upływem przesyłkę zawierającą sprawozdanie w placówce pocztowej polskiego operatora publicznego.

Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na spółkę karę pieniężną za niezłożenie w ustawowym terminie, tj. do 31 stycznia 2006 r., sprawozdania z działalności dotyczącej obrotu materiałami niebezpiecznymi za rok 2005, przyjmując, że to sprawozdanie zostało złożone w październiku 2006 r. Decyzję o nałożeniu kary utrzymał w mocy Główny Inspektor Transportu Drogowego. Z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynikało bowiem, że pierwotnie sprawozdanie zostało wysłane 30 stycznia. W związku z otrzymaniem informacji z Urzędu Wojewódzkiego o niedopełnieniu obowiązku sprawozdanie spółka wysłała ponownie w październiku 2006 r. Organ odwoławczy stwierdził, że wskazany w art. 23 ust. 2 pkt 1 u.p.d.t.n. termin powinien być traktowany jako termin prekluzyjny, który nie podlega przywróceniu na skutek jakichkolwiek okoliczności. Zdaniem organu – obowiązek wynikający z tego przepisu zostanie zrealizowany, gdy nastąpi fizyczne doręczenie sprawozdania w siedzibie adresata do 31 stycznia każdego roku następującego po roku, którego dotyczy sprawozdanie. Według spółki – dla zachowania terminu wskazanego w przepisie wystarczy nadanie w polskiej placówce pocztowej przesyłki zawierającej sprawozdanie w terminie do 31 stycznia roku następującego po roku, którego dotyczy sprawozdanie. WSA uchylił zaskarżoną decyzję. Dokonując wykładni językowej przepisu, stwierdził, że zobowiązany podmiot musi podjąć jedynie czynności zmierzających do doręczenia właściwemu organowi sprawozdania. Ustawodawca nie wymaga natomiast, aby sprawozdanie zostało fizycznie doręczone wojewodzie do 31 stycznia. WSA wskazał ponadto, że istota sprawozdania rocznego polega na tym, iż obejmuje ono dane z całego roku, a zatem może być sporządzone dopiero po zakończeniu tego roku. Wysłanie sprawozdania już na początku stycznia nie daje jednak żadnej gwarancji, że przesyłka dotrze do 31 stycznia do adresata. Taka sytuacja nie może jednak obciążać zobowiązanego, który nie ma żadnego wpływu na działanie poczty. Skargę kasacyjną od wyroku wniósł Główny Inspektor Transportu Drogowego.

NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że nie zawiera ona usprawiedliwionych podstaw. Odnosząc się do kwestii związanej z wykładnią art. 23 ust. 2 pkt 1 o przewozie drogowym towarów niebezpiecznych, NSA zauważył, że słowo przesłać w języku polskim ma określone znaczenie i oznacza posłać, wysłać coś dokądś. Używane jest zaś w szczególności w kontekście przekazywania czegoś za czyimś pośrednictwem. Podzielił stanowisko wyrażone w zaskarżonym orzeczeniu, iż z powyższego przepisu nie wynika obowiązek złożenia sprawozdania do siedziby organu przed upływem terminu. Podkreślił, że przepisy nakładające obowiązki nie mogą być interpretowane rozszerzająco, z przekroczeniem brzmienia zwrotów zastosowanych przez ustawodawcę. NSA stwierdził, że wykładnia systemowa i celowościowa wskazuje, że oznaczony w art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy obowiązek przesłania sprawozdania będzie właściwie wykonywany, gdy podmiot zobowiązany przy zachowaniu należytej staranności dokona w celu jego realizacji wyboru czynności, które z reguły zapewniają dotarcie omawianych przesyłek do adresata. Złożenie sprawozdania w określonym terminie w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego należy uznać za przykład zachowania należytej staranności.