Plan powinien zawierać dokładne oznakowanie objętych nim terenów

Ustalenia planu zagospodarowania przestrzennego - jako aktu prawa miejscowego - powinny być formułowane w sposób umożliwiający ich bezpośrednie zastosowanie, zwłaszcza w kontekście możliwości realizacji inwestycji na terenie objętym planem, w tym uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Rada gminy uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gminy. Uchwałę podjęto na podstawie przepisów art. 3 ust. 1 oraz art. 20 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003 r. nr 80, poz. 717 ze zm.) oraz art. 18 ust. 2 pkt 5 i art. 40 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.). I tak m.in. w obowiązującym na terenie gminy studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy teren, na którym uchwalono omawiany plan, wchodzi w skład terenów oznaczonych symbolami P - przemysł, oraz U - usługi komercyjne. Na terenach usług komercyjnych dopuszczono lokalizację mieszkań jako uzupełniających oraz lokalizację usług w zakresie publicznym. Brak natomiast w studium odnoszących się do terenów usług komercyjnych oznaczeń i zapisów świadczących o możliwości zabudowy produkcyjnej.

Na podstawie z art. 15 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wójt, burmistrz albo prezydent miasta sporządza projekt planu miejscowego, zawierający część tekstową i graficzną, zgodnie z przepisami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz przepisami odrębnymi odnoszącymi się do obszaru objętego planem. Jednocześnie na rysunku planu miejscowego powinno być stosowane nazewnictwo i oznaczenia umożliwiające jednoznaczne powiązanie rysunku planu miejscowego z tekstem planu miejscowego. Natomiast w par. 6 badanej przez wojewodę uchwały jako obowiązujące ustalenia planu określono m.in. oznaczenia literowe i kolorystyczne przeznaczenia terenu zgodnie z legendą rysunku planu. W legendzie rysunku figurowała droga krajowa, oznaczona symbolem KDK, która była poza granicami terenu objętego planem. Również projektowana droga klasy D w większej części przebiega po terenie nieobjętym planem zagospodarowania. Zdaniem wojewody ustalenia planu zagospodarowania przestrzennego - jako aktu prawa miejscowego - powinny być formułowane w sposób zezwalający na ich bezpośrednie zastosowanie, zwłaszcza w kontekście możliwości realizacji inwestycji na terenie objętym planem, w tym uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Wątpliwości wojewody wzbudziły również zapisy par. 16 ust. 3 badanej uchwały, gdzie ustalając zasady obsługi w zakresie komunikacji drogowej, powołano się na pisma Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad. Pisma te, zdaniem wojewody, nie stanowią elementu uchwały, nie powinny być przytaczane jako dokumenty wiążące potencjalnych inwestorów, zaś ustalenia w nich zawarte powinny znaleźć się bezpośrednio w treści uchwały.

Zbigniew Kornat