Na odpisie z KRS nie zawsze wymagana jest data poświadczenia

Obowiązek określony w art. 49 par. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - p.p.s.a.)., polegający na uzupełnieniu braków formalnych pisma - w tym przypadku odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego - obciąża składającego pismo tylko wtedy, gdy brak w tym zakresie uniemożliwi nadanie pismu procesowemu właściwego biegu.

Spółdzielnia reprezentowana przez pełnomocnika M. wniosła skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego na decyzję samorządowego kolegium odwoławczego wydaną w sprawie wygaśnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Sąd wezwał spółdzielnię do uzupełnienia braków formalnych skargi przez: złożenie oryginału bądź odpisu potwierdzonego za zgodność z oryginałem pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed WSA lub przed sądami administracyjnymi i wykazanie, że osoba wskazana jako pełnomocnik (M.) jest jedną z osób wymienionych w art. 35 p.p.s.a. oraz przedłożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej w postaci oryginału pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego (KRS) bądź jego odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem i złożenie statutu spółdzielni.

W odpowiedzi na wezwanie przedłożono pełnomocnictwo procesowe dla radcy prawnego do występowania w imieniu spółdzielni przed WSA, pełnomocnictwo notarialne dla pełnomocników spółdzielni, w tym dla M., statut spółdzielni oraz poświadczony za zgodność z oryginałem odpis z KRS. Na skutek ponownego wezwania sądu spółdzielnia przedłożyła poświadczony za zgodność z oryginałem pełny odpis z KRS, ponownie jednak bez daty oraz miejsca poświadczenia.

WSA odrzucił skargę. Sąd wskazał, że pełnomocnika skarżącej (radcę prawnego) wezwano do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania spółdzielni w postaci oryginału pełnego KRS bądź jego odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem przez notariusza bądź profesjonalnego pełnomocnika ustanowionego w sprawie. Radca prawny ma prawo do sporządzania poświadczeń odpisów dokumentów za zgodność z oryginałem. Poświadczenie to powinno zawierać podpis radcy prawnego, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia, na żądanie - również godzinę dokonania czynności.

Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę kasacyjną spółdzielni. Wyjaśnił, że sytuacji, gdy stroną postępowania jest podmiot niebędący osobą fizyczną, czynności procesowych dokonuje w jego imieniu upoważniony do działania organ. Wskazanie organów właściwych do działania za konkretne przedmioty musi opierać się na przepisach regulujących ich strukturę organizacyjną i działalność. Poza regulacjami zawartymi w ustawach w wielu przypadkach wskazanie organów mających kompetencje do działania za poszczególne podmioty wymaga zbadania danych dotyczących zasad reprezentacji tych podmiotów ujawnionych w rejestrach, w tym w KRS.

Sąd kasacyjny wskazał, że wezwanie WSA do usunięcia braków skargi było prawidłowe, gdyż spółdzielnia winna należycie wykazać umocowanie podmiotów działających w jej imieniu. W odpowiedzi na to wezwanie przedłożono jednak pełnomocnictwo procesowe dla radcy prawnego do występowania przed sądem I instancji, pełnomocnictwo notarialne dla pełnomocników spółdzielni, w tym dla M., statut spółdzielni oraz poświadczony za zgodność z oryginałem odpis z KRS bez daty i miejsca tego poświadczenia.

W ocenie NSA w ten sposób spółdzielnia usunęła braki formalne skargi. Sąd podkreślił, że w aktach sprawy znajduje się pełnomocnictwo notarialnie dla M. udzielone przez prezesa zarządu spółdzielni. Zostało to ustalone przez notariusza na podstawie oświadczenia prezesa oraz okazanego mu odpisu z KRS. Pełnomocnictwo dla M. w formie aktu notarialnego przedłożono na wezwanie sądu, wykazując w ten sposób, że M. była i jest umocowana do reprezentowania spółdzielni.

NSA stwierdził, że zbędne było kolejne wezwanie do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania spółdzielni - oryginału pełnionego KRS bądź jego odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem przez notariusza bądź profesjonalnego pełnomocnika ustanowionego w sprawie (radcę prawnego, adwokata). Sąd podkreślił, że obowiązek uzupełnienia braków formalnych obciąża składającego pismo tylko wtedy, gdy brak w tym zakresie uniemożliwi nadanie pismu właściwego biegu. Nie można uznać, że każde nieuzupełnienie braków formalnych pisma będzie prowadziło do sytuacji pozostawienia go bez rozpoznania, bądź odrzucenia.

Postanowienie NSA z 28 września 2010 r. sygn. akt II GSK 1050/10.

dr MICHAŁ KOWALSKI

asystent sędziego NSA