Środki finansowe przekazywane są przedsiębiorcy na podstawie umowy

W świetle art. 411 ust. 8 ustawy Prawo ochrony środowiska odmowa przyznania dopłaty do demontażu pojazdów przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej nie wymaga wydania decyzji administracyjnej. Dofinansowanie w formie dopłat do działań recyklingowych udziela się na podstawie umowy cywilnoprawnej.

NFOŚiGW w piśmie poinformował przedsiębiorcę o odmowie udzielenia dopłaty do demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji przeprowadzonego w 2008 r. Od tego pisma przedsiębiorca wniósł skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Poza zarzutami dotyczącymi merytorycznej sfery rozstrzygnięcia wskazał w niej, że pisma funduszu o przyznaniu bądź odmowie przyznania dopłat do demontażu powinny być kwalifikowane jako decyzje, gdyż rozstrzygają one sprawę konkretnego adresata, władczo i jednostronnie przesądzając o jego indywidualnych uprawnieniach wynikających z ustawy.

WSA odrzucił skargę, uznając, iż jest ona niedopuszczalna z uwagi na to, że w sprawach dotyczących udzielania dopłat do demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji NFOŚiGW nie przysługują kompetencje organu administracji publicznej. WSA zauważył, że zgodnie z art. 410a ust. 1 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz.U. z 2008 r. nr 25, poz. 150 ze zm.) przedsiębiorcy prowadzącemu stację demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji fundusz udziela dopłat do prowadzonej działalności, po spełnieniu określonych prawem warunków, w tym dotyczących zasad udzielania pomocy publicznej. Przy czym zgodnie z art. 411 ust. 8 ustawy dofinansowania w formie dopłat do działań recyklingowych udziela się na podstawie umowy cywilnoprawnej. WSA stwierdził, że złożenie wniosku o udzielenie dopłaty do demontażu pojazdów nie nakłada na fundusz obowiązku wydania decyzji administracyjnej czy podjęcia innego aktu lub czynności o charakterze administracyjnoprawnym, także w przypadku odmowy udzielenia takiej dopłaty. Zainteresowany, któremu odmówiono dofinansowania za dany rok, może dochodzić ewentualnych roszczeń na drodze cywilnoprawnej. Przedsiębiorca od powyższego postanowienia złożył skargę kasacyjną do NSA, żądając jego uchylenia.

NSA oddalił skargę kasacyjną. W uzasadnieniu orzeczenia wskazał, że Narodowy Fundusz nie został zaliczony przez ustawodawcę do organów ochrony środowiska wymienionych w art. 376, lecz zgodnie z art. 386 pkt 3 prawa ochrony środowiska został określony jako jedna z instytucji ochrony środowiska. Powyższe świadczy jednoznacznie o tym, że ustawodawca świadomie nie chciał Narodowego Funduszu włączyć do grona organów administracji do spraw ochrony środowiska, które wymienił w innym dziale ustawy - Prawo ochrony środowiska. NSA zauważył, że nie można przyjąć domniemania decyzji administracyjnej jako formy działania administracji publicznej, gdyż taka koncepcja musi wynikać wprost z przepisów prawa pozytywnego. Przy czym w niniejszej sprawie okolicznością stojącą takim ustaleniom na przeszkodzie jest art. 411 ust. 8 prawa ochrony środowiska, zgodnie z którym Narodowy Fundusz oraz wojewódzkie fundusze udzielają dotacji, pożyczek oraz przekazują środki finansowe na podstawie umów cywilnoprawnych. Przepis ten określa zatem inną niż akt administracyjny prawną formę działania administracji publicznej, tj. czynność cywilnoprawną. Skoro powyższy przepis stanowi, że dotacji (w tym mieszczą się również dopłaty z art. 410 a ust. 1) i pożyczek udziela się na podstawie umów cywilnoprawnych, to należy przyjąć, że przepis ten jednocześnie wyklucza podejmowanie decyzji w tym zakresie.

Szczepan Borowski

asystent sędziego NSA