Przedsiębiorca umieszczony na liście rezerwowej nie może się odwoływać

Informacja o pozytywnej ocenie projektu, ze wskazaniem na umieszczenie go na liście rezerwowej, nie stanowi informacji o negatywnej ocenie projektu w rozumieniu art. 30 b ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r., nr 84, poz. 712 z późn. zm.). Tym samym informacja taka wyklucza wniesienie środka odwoławczego przewidzianego w tym przepisie.

Informacja o pozytywnej ocenie projektu, ze wskazaniem na umieszczenie go na liście rezerwowej, wyklucza wniesienie środka odwoławczego przewidzianegow art. 30 b ust. 1 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

Departament Funduszy Strukturalnych jednego z urzędów marszałkowskich poinformował przedsiębiorcę, że jego projekt, złożony do tzw. działania "Bezpośrednie wsparcie sektora mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw" w ramach jednego z programów operacyjnych na lata 2007 - 2013, został oceniony pozytywnie i zdobył określoną liczbę punktów. W wyniku takiej oceny oraz z powodu braku dostatecznej ilości środków finansowych dostępnych w ramach konkursu projekt przedsiębiorcy został jednak umieszczony na liście rezerwowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku uwzględniającym skargę stwierdził m.in., że art. 30 c i 30 e ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 z późn. zm.) przewiduje możliwość wniesienia przez wnioskodawcę skargi do sądu administracyjnego. Dotyczy ona projektu, który został oceniony negatywnie, a następnie podlegał procedurze odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, która również dała wynik negatywny.

W ocenie sądu I instancji skarżący złożył skargę w terminie, po wyczerpaniu środków odwoławczych i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej. Ponadto dołączył do skargi wymaganą dokumentację i uiścił stosowny wpis. Na skutek wniesionej w sprawie skargi kasacyjnej NSA uchylił zaskarżony wyrok i odrzucił skargę.

Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że - zgodnie z art. 30 c ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - wnioskodawca może wnieść do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargę, w sposób określony art. 30 c ust. 2, po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30 b ust. 4 tej ustawy.

Zdaniem sądu kasacyjnego zauważyć jednak należy, że - stosownie do art. 30 b ust. 1 tej ustawy - procedura odwoławcza, o wyniku której wnioskodawca jest informowany, z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 30 b ust. 4), może być uruchomiona tylko i wyłącznie w razie negatywnej oceny projektu. Jednoznacznie stanowi o tym art. 30 b ust. 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca po otrzymaniu informacji, o której mowa w art. 30 a ust. 3, może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w trybie i na warunkach tam określonych.

NSA uznał, że do oceny dopuszczalności skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego konieczne jest nie tylko zbadanie, czy jej przedmiotem jest informacja o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, ale także czy procedura odwoławcza była dopuszczalna, tzn. czy zgodnie z informacją, przewidzianą art. 30 a ust. 3 ustawy, projekt oceniony został negatywnie.

NSA podkreślił, że zasadniczą kwestią w tej sprawie jest to, czy informację o umieszczeniu na rezerwowej liście projektów kwalifikowanych do dofinansowania można uznać za negatywną ocenę projektu, w rozumieniu art. 30 b ust. 1 ustawy, umożliwiającą wniesienie środka odwoławczego, a w konsekwencji, w razie negatywnego wyniku procedury odwoławczej, otwierającą drogę do kontroli sądowoadministracyjnej.

Odpowiadając na tak sformułowane zagadnienie sąd kasacyjny wskazał, że zgodnie z art. 30 ust. 1 i 2 podstawę dofinansowania stanowi umowa o dofinansowanie projektu zawarta z beneficjentem przez instytucję zarządzającą, która to umowa określa warunki dofinansowania oraz prawa i obowiązki beneficjenta z tym związane. Według art. 30 a ust. 1 umowa o dofinansowanie projektu jest zawierana zgodnie z systemem realizacji programu operacyjnego, w odniesieniu do projektu, który przeszedł pozytywnie wszystkie etapy jego oceny i został zakwalifikowany do dofinansowania oraz którego dofinansowanie jest możliwe w ramach dostępnej alokacji na realizację poszczególnych działań i priorytetów w ramach programu operacyjnego.

Zdaniem NSA stąd też wynika, że postępowanie dotyczące dofinansowywania projektów odbywa się w dwóch etapach, a każdy z nich przewiduje odrębne przesłanki, których spełnienie jest konieczne do dofinansowania. Pierwszy to etap oceny formalnej, od której zależy przekazanie wniosku do oceny merytoryczno-technicznej, i dwie części etapu oceny merytoryczno-technicznej. Przejście tych etapów i uzyskanie przez projekt określonej liczby punktów oznacza tym samym pozytywny wynik oceny, o czym wnioskodawca jest pisemnie informowany. Dopiero na drugim etapie postępowania o dofinansowanie uwzględniana jest przesłanka dostępności alokacji na realizację poszczególnych działań i priorytetów w ramach programu operacyjnego. Według tej przesłanki projekty, które przeszły pozytywnie ocenę merytoryczno-techniczną umieszczane są na liście rankingowej lub rezerwowej.

NSA przypomniał, że możliwość wniesienia środka odwoławczego w sposób jednoznaczny uzależniona jest wyłącznie od oceny projektu. Wniesienie środka odwoławczego przewidzianego w systemie realizacji programu operacyjnego dopuszczalne jest tylko w przypadku negatywnej oceny projektu. Przyjąć należy, że właśnie z uwagi na fakt, iż tylko negatywna ocena projektu daje możliwość wniesienia środka odwoławczego, wyłącznie w tego typu informacji właściwa instytucja zobligowana jest zamieścić uzasadnienie wyników oceny oraz pouczenie o możliwości wniesienia środka odwoławczego.

Dobromiła Niedzielska-Jakubczyk

asystent sędziego NSA

Przepisy ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, określające m.in. zasady otrzymywania przez przedsiębiorców wsparcia finansowego w ramach poszczególnych programów operacyjnych, przewidują możliwość poddania informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego kontroli sądu administracyjnego. Jest to szczególny tryb wszczęcia i prowadzenia postępowania sądowo-administracyjnego. W ocenie NSA tego rodzaju kontrola nie jest jednak możliwa w przypadku otrzymania przez przedsiębiorcę informacji o pozytywnej ocenie projektu, ze wskazaniem na umieszczenie tego projektu na liście rezerwowej. W takiej sytuacji przedsiębiorcy nie przysługuje możliwość wniesienia środka odwoławczego, o którym mowa w art. 30 b ust. 1 tej ustawy i w konsekwencji nie może on również skierować w tym zakresie skargi do sądu administracyjnego.