Przedsiębiorca może skarżyć uchwałę do sądu administracyjnego

Przedsiębiorca, którego uprawnienia gwarantowane w przepisach prawa podlegają ograniczeniu na skutek wydania przez zarząd województwa uchwały ustanawiającej obręby ochronne w ramach obwodu rybackiego, ma legitymację do zaskarżenia takiej uchwały do sądu administracyjnego.

Zarząd województwa podjął uchwałę w sprawie ustanowienia w ramach obwodu rybackiego rzeki Wisły obrębu ochronnego na odcinku przy ujściu rzeki do morza. W uchwale określono m.in., że na terenie ustanowionego obrębu ochronnego obowiązuje zakaz połowu oraz czynności szkodliwych dla ryb, a w szczególności naruszania urządzeń tarliskowych, dna zbiornika i roślinności wodnej oraz uprawiania sportów motorowodnych i urządzania kąpielisk, za wyjątkiem wykonywania statutowych obowiązków zarządców cieku. Podano ponadto, że obręb ochronny obowiązuje cały rok. Przedsiębiorca będący użytkownikiem tego obwodu rybackiego po uprzednim wezwaniu zarządu województwa do usunięcia naruszenia prawa zaskarżył uchwałę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Według skarżącego ustanowienie obrębu ochronnego doprowadzi do ekonomicznej nieopłacalności gospodarki rybackiej w tym obwodzie. Poza tym obręb ochronny został ustanowiony po pięcioletnim okresie obowiązywania umowy dotyczącej użytkowania obwodu rybackiego, zawartej na okres 20 lat.

WSA uznał, że skarżący nie wykazał naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia polegającego na istnieniu związku między zaskarżoną uchwałą a własną indywidualną sytuacją prawną. Interes taki nie wynika ani z umowy o oddanie w użytkowanie obwodu rybackiego, ani też z przepisów ustawy o rybactwie śródlądowym. Wprawdzie z zawartej z regionalnym zarządem gospodarki wodnej umowy wynika uprawnienie do prowadzenia działalności gospodarczej na terenie obwodu rybackiego rzeki Wisła oraz związany z nim obowiązek dbania o gospodarkę rybacką na użytkowanych wodach, jednakże według sądu zarówno to uprawnienie, jak i obowiązek mają charakter wyłącznie obligacyjny. Przedsiębiorca zaskarżył powyższy wyrok do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

NSA uznał skargę kasacyjną za uzasadnioną. Nie podzielił poglądu wyrażonego przez sąd I instancji o braku interesu prawnego przedsiębiorcy do zaskarżenia wspomnianej uchwały. NSA uznał, że w zaskarżonym wyroku nie dokonano kompleksowej analizy uregulowań zawartych w ustawie o rybactwie śródlądowym. Wobec powyższego sąd kasacyjny podał, że stosownie do treści art. 13 ust. 1d ustawy z 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne zasady i warunki rybackiego korzystania z publicznych śródlądowych wód powierzchniowych płynących są określone w przepisach ustawy z 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym. Natomiast w myśl ust. 2 tego przepisu publiczne śródlądowe wody powierzchniowe płynące, stanowiące własność Skarbu Państwa, dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej oddaje do rybackiego korzystania w drodze oddania w użytkowanie obwodu rybackiego ustanowionego na podstawie ustawy o rybactwie śródlądowym. Z kolei z treści ust. W myśl art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o rybactwie śródlądowym do chowu, hodowli lub połowu ryb w obwodzie rybackim uprawniony jest organ administracji publicznej wykonujący uprawnienia właściciela wody w zakresie rybactwa śródlądowego albo osoba władająca obwodem rybackim na podstawie umowy zawartej z właściwym organem administracji publicznej. Z regulacji powyższej wynika zatem, że podmioty władające obwodem rybackim na podstawie zawartej umowy mają status uprawnionego do rybactwa. Uprawnienie powyższe gwarantuje chów, hodowlę i połów ryb. Zatem przepis art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o rybactwie śródlądowym określa zakres prawa pobierania pożytków dla uprawnionego do rybactwa.

NSA uznał za bezsporne, że skarżący jest użytkownikiem obwodu rybackiego rzeki, który został mu oddany w użytkowanie na podstawie umowy. Zatem uprawnienia skarżącego dotyczące połowu ryb w tymże obwodzie rybackim nie wynikają wyłącznie ze stosunków obligacyjnych, ale także z powołanych wyżej przepisów prawa wodnego, ustawy o rybactwie śródlądowym oraz stosownych przepisów prawa rzeczowego dotyczących użytkowania. W ocenie NSA błędny był pogląd sądu I instancji, iż wynikające z powyższej umowy uprawnienia do prowadzenia działalności gospodarczej na terenie obwodu rybackiego mają charakter wyłącznie obligacyjny, gdyż znajdują stosowne uzasadnienie w unormowaniach ustawy o rybactwie śródlądowym (art. 4 ust. 1 pkt 2, art. 4 ust. 2, art. 6 ust. 1, art. 6a ust. 1).

asystent sędziego NSA

Omówione orzeczenie jest istotne z punktu widzenia przedsiębiorców, którzy na podstawie umów z właściwym organem wykonującym uprawnienia właściciela wody w zakresie rybactwa śródlądowego są użytkownikami obwodu rybackiego. W myśl art. 14 ust. 1 ustawy z 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym w ramach obwodu rybackiego w wodach, w których znajdują się miejsca stałego tarła oraz rozwoju narybku gromadnego zimowania, bytowania i przepływu ryb, mogą być ustanawiane obręby ochronne. Organem właściwym do ustanowienia takiego obrębu jest zarząd województwa. Rozstrzygnięcie przybiera formę uchwały tego organu. Możliwość zaskarżenia takiej uchwały została z kolei uregulowana w art. 90 ust. 1 ustawy z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa. Przepis ten wymaga od podmiotu skarżącego uchwałę wykazania, że jego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego. W powyższym wyroku NSA wyjaśnił, jak należy rozumieć ten interes prawny przedsiębiorcy w sprawach dotyczących ograniczenia możliwości wykonywania działalność rybackiej wykonywanej na podstawie wcześniej zawartej umowy o użytkowanie obrębu rybackiego. Wspominanie orzeczenie nie rozstrzyga o zgodności z prawem zaskarżonej uchwały, a dotyczy legitymacji do jej zaskarżenia.