Przedsiębiorca powinien pamiętać o terminie wnoszenia opłat

Przedsiębiorca zobowiązany jest sam obliczyć roczną wartość sprzedaży napojów alkoholowych i uiścić od niej stosowną opłatę.

Prezydent miasta orzekł o wygaśnięciu zezwolenia na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych o zawartości pow. 4,5 proc. do 18 proc. alkoholu, wydanego na rzecz przedsiębiorcy (dalej skarżący). W uzasadnieniu organ wskazał, że przedsiębiorca otrzymał zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych, które wydane zostało na czas określony. Ważność takiego zezwolenia w każdym roku kalendarzowym uzależniona jest od spełnienia przez stronę warunków określonych w art. 11¹ ust. 4 i 7 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Zgodnie z tymi przepisami przedsiębiorca prowadzący sprzedaż napojów alkoholowych obowiązany jest do wnoszenia, w terminach do 31 stycznia, 31 maja, 30 września opłaty na rachunek gminy w kwocie ustalonej na podstawie złożonego oświadczenia. Niespełnienie powyższego warunku skutkuje wygaśnięciem posiadanego zezwolenia. Organ wskazał, że przedsiębiorca do 31 maja 2010 r. nie wniósł drugiej raty stosownej opłaty, chociaż o takim obowiązku został poinformowany przy wnoszeniu pierwszej raty. Ponadto pouczenie było także zawarte na drugiej stronie zezwolenia.

W odwołaniu przedsiębiorca wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Podniósł, że działalność gospodarczą prowadzi od 20 lat i zawsze wywiązywał się z wszystkich terminów płatności. Powodem niezapłacenia raty w terminie był stan jego zdrowia psychicznego. Samorządowe kolegium odwoławcze w po rozpatrzeniu odwołania utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Przedsiębiorca wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Twierdził, że organy naruszyły przepisy prawa obowiązujące w momencie wydania decyzji.

WSA uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Organy obu instancji prawidłowo ustaliły stan faktyczny zaistniały w niniejszej sprawie oraz właściwie zastosowały i zinterpretowały przepisy prawa obowiązujące w chwili wydawania decyzji. Podstawę prawną rozstrzygnięcia SKO stanowi art. 18 ust. 12 pkt 5 ustawy z 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Zgodnie z jego brzmieniem zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych wygasa w przypadku niezłożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 11¹ ust. 4 lub niedokonania opłaty w wysokości określonej w art. 11¹ ust. 2 i 5 w terminach, o których mowa w art. 11¹ ust. 7. Sytuacja, o której mowa wyżej, bez wątpienia miała miejsce - zdaniem sądu - w niniejszej sprawie. Fakt bowiem niedokonania przez skarżącego opłaty za korzystanie z posiadanych zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych w terminie nie jest kwestionowany. Podnoszone zaś powody nieuiszczenia tej opłaty niestety nie mają żadnego wpływu na podjęte rozstrzygnięcie.

Sąd podkreślił, że obowiązek dokonywania opłat za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych wynika wprost z przepisów ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Zgodnie bowiem z art. 11¹ ust. 1 i 7 tej ustawy przedsiębiorca za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych zobowiązany jest dokonać opłaty na rachunek gminy w każdym roku kalendarzowym objętym zezwoleniem w trzech równych ratach w terminach do 31 stycznia, 31 maja i 30 września danego roku kalendarzowego. W przedmiocie opłaty nie prowadzi się postępowania administracyjnego i nie wydaje decyzji administracyjnej. Stąd przyjąć należy za organem odwoławczym, że to sam przedsiębiorca zobowiązany jest obliczyć roczną wartość sprzedaży napojów alkoholowych i uiścić od niej stosowną opłatę. Sędziowie podkreślili też, że żaden przepis nie nakłada na pracowników gminy obowiązku informowania przedsiębiorcy o wysokości opłat za korzystanie z zezwoleń oraz przypominania mu o terminie jej wnoszenia.

EWELINA STĘPIEŃ