Dziennik Gazeta Prawana logo

Nie w każdym przypadku dopuszczalne jest sprostowanie błędnej decyzji administracyjnej

28 września 2011

Organ może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez siebie decyzjach. Nie może on jednak dokonywać merytorycznej zmiany treści rozstrzygnięcia

W razie popełnienia w decyzji błędu organ może go skorygować w trybie art. 113 k.p.a. Nie wszystkie jednak pomyłki mogą być poprawione na podstawie tego przepisu. Podstawowym kryterium dopuszczalności jego zastosowania jest oczywistość błędu.

Stosownie do art. 113 k.p.a. organ może prostować błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez niego decyzjach. Przez błąd rachunkowy należy rozumieć omyłkę w wykonaniu działania matematycznego, przy założeniu, że elementy przyjęte za podstawę tego działania były ustalone przez organ w sposób prawidłowy.

Omyłka pisarska to między innymi widoczne, wbrew zamierzeniu organu, niewłaściwe użycie wyrazów, zwrotów, nieprawidłowa pisownia, odmiana lub ortografia, niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Oczywistość tego rodzaju błędu można stwierdzić, porównując treść decyzji z zawartymi w aktach sprawy dokumentami (por. wyrok NSA z 20 lipca 2010 r., I OSK 323/10, Lex nr 595344). W szczególności w odniesieniu do elementu decyzji administracyjnej, jakim jest oznaczenie strony, można przyjąć, że oczywisty charakter ma omyłka polegająca na niewłaściwym podaniu brzmienia nazwiska lub imienia osoby, której interes prawny w załatwionej sprawie nie budzi wątpliwości (por. wyrok NSA z 14 listopada 2003 r., I SA 1463/03, Lex nr 158425).

Podobnie błąd w nazwie spółki, polegający na niewłaściwym określeniu jej typu (spółka z ograniczoną odpowiedzialnością zamiast spółka akcyjna) nie może być uznany za skierowanie decyzji do osoby niebędącej stroną w sprawie, ponieważ spełnia kryteria uznania go za oczywistą omyłkę (wyrok WSA w Warszawie z 3 listopada 2004 r., IV SA 1696/03, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Każda prawidłowo wydana decyzja powinna zawierać datę jej wydania. Zamieszczenie w decyzji daty jest ważne z tego powodu, że data pozwala na ustalenie stanu prawnego i faktycznego, który stanowił podstawę rozstrzygnięcia. Brak daty nie pozbawia pisma charakteru decyzji administracyjnej, lecz stanowi wadliwość, która może być usunięta w trybie art. 113 k.p.a. (wyrok WSA w Warszawie z 26 lutego 2009 r., II SA/Wr 525/08, Lex nr 527254).

Nie można natomiast potraktować jako oczywistej omyłki braku oznaczenia strony, do której decyzja jest kierowana. Błędy popełnione w zakresie sprecyzowania danych strony przez określenie jej miejsca i daty urodzenia oraz miejsca zamieszkania nie mogą być zaliczone do błędów i omyłek istotnych w rozumieniu art. 113 k.p.a. (wyrok NSA z 20 marca 2008 r., II OSK 258/07, Lex nr 505247).

W drodze sprostowania oczywistej omyłki na podstawie art. 113 k.p.a. nie jest możliwe także sprostowanie w decyzji administracyjnej numeru działki, określającego w istocie, której nieruchomości sprawa dotyczy (wyrok NSA z 3 grudnia 2010 r., II OSK 1950/10, Lex nr 746856). Gdy organ administracji wadliwie pouczy stronę o przysługujących jej środkach zaskarżenia, to nie może z urzędu dokonać sprostowania wydanego aktu, lecz pozostaje mu jedynie pisemnie poinformować stronę o prawidłowym toku zaskarżenia (postanowienie WSA w Opolu z 8 marca 2008 r., I SA/Op 42/10, Lex nr 661396).

Sprostowanie nie może prowadzić do zmiany merytorycznej orzeczenia. W tej formie nie jest możliwe tego rodzaju ingerowanie w treść aktu administracyjnego, które, co do zasady, mogłoby się przyczynić do zmiany rozstrzygnięcia w sposób odbiegający od zawartego w akcie. Przedmiotem sprostowania nie mogą być mylne ustalenia faktyczne organu lub mylne zastosowanie przepisu prawnego (wyrok WSA w Poznaniu z 13 listopada 2008 r., II SA/Po 377/08, Lex nr 533172). Nie można zmieniać decyzji ani jej uzupełniać, a także dokonywać nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego, czy też dostosowywać ją do wymogów ukształtowanych zmienionym już po jej wydaniu stanem prawnym (wyrok WSA w Warszawie z 23 października 2008 r., VII SA/Wa 1226/08, Lex nr 519742).

Rozbieżność między rozstrzygnięciem decyzji a jej uzasadnieniem należy zakwalifikować do omyłki istotnej, która nie podlega sprostowaniu w trybie art. 113 k.p.a. (wyrok WSA w Warszawie z 12 listopada 2007 r., VI SA/Wa 1577/07, Lex nr 438849). Redukcja liczby adresatów (nawet jeżeli byłaby ona prawnie uzasadniona) jest zmianą merytoryczną o dużej doniosłości prawnej. Powyższe zdecydowanie wykracza poza orzekania w postępowaniu o sprostowanie decyzji administracyjnej (wyrok WSA w Warszawie z 30 maja 2007 r., I SA/Wa 352/07, Lex nr 346991).

Istotę sprostowania błędów trafnie wyraził NSA w wyroku z 19 sierpnia 2003 r., (II SA 4169/01, Lex nr 157733). W orzeczeniu tym sąd stwierdził, że z samej swej natury sprostowanie może się odnosić tylko do tych elementów, które faktycznie w decyzji istnieją, a jedynie zostały błędnie wyrażone.

Organem właściwym do sprostowania błędów i omyłek w decyzji jest organ, który wydał wadliwe rozstrzygnięcie. Z uwagi na szeroki zakres kontroli instancyjnej, błędy i oczywiste omyłki zawarte w decyzji organu I instancji mogą być ponadto prostowane przez organ II instancji w toku postępowania odwoławczego bez potrzeby korzystania z omawianej procedury.

Orzeczenie w tej sprawie przybiera formę postanowienia, na które służy zażalenie. Organ jest zobowiązany doręczyć go adresatowi na piśmie (art. 125 par. 1 k.p.a.). Powinno ono zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne oraz pouczenie o dopuszczalności i trybie wniesienia zażalenia (art. 124 k.p.a.). Po wyczerpaniu drogi zażaleniowej na postanowienie to można wnieść skargę do sądu administracyjnego.

Postanowienie o sprostowaniu błędów i omyłek w decyzji ma ten skutek, że po jego wydaniu decyzja musi być wykonywana stosownie do treści zgodnej ze sprostowaniem. A w przypadku jej zaskarżenia powinna być również wraz z nim oceniana (por. wyrok NSA z 26 marca 1993 r., I SA 1429/92, ONSA 1994/1/39). Prawidłowo dokonane sprostowanie błędów i omyłek staje się bowiem integralną częścią treści decyzji.

Lubań, 20.09.2011 r.

Burmistrz Miasta Lubań

K-II-1457/186/11

Burmistrz Miasta Lubań, działając na podstawie art. 113 par. 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.),

sprostować z urzędu oczywisty błąd pisarski w wydanej przez siebie decyzji z 15 sierpnia 2011 r., znak: K-II-1458/186/11 o przyznaniu Pani Ewelinie Misiąg, zamieszkałej w Lubaniu przy ul. Słonecznej 23/4 dodatku mieszkaniowego w wysokości 250 zł w ten sposób, że w sentencji tej decyzji zamiast omyłkowo wpisanego nazwiska strony "Misiak", wpisuje prawidłowo brzmiące nazwisko "Misiąg".

Przed tutejszym organem toczyło się postępowanie z wniosku Pani Eweliny Misiąg w sprawie przyznania jej dodatku mieszkaniowego na pokrycie wydatków związanych z utrzymaniem lokalu mieszkalnego nr 4, położonego w Lubaniu, przy ul. Słonecznej 23, którego jest najemcą na podstawie umowy najmu zawartej 23 stycznia 1997 r. z Burmistrzem Miasta Lubań. Postępowanie to zakończyło się wydaniem decyzji z 15 sierpnia 2011 r., znak K-II-1458/186/11, na mocy której Burmistrz Miasta Lubań przyznał stronie żądany dodatek mieszkaniowy w wysokości 250 zł.

W sentencji tej decyzji określono jednak jako jej adresata Panią Ewelinę Misiak, podczas gdy prawidłowe nazwisko strony brzmi "Misiąg".

Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, iż przy wydawaniu decyzji z 15 sierpnia 2011 r., znak K-II-1458/186/11, organ popełnił oczywistą omyłkę polegającą w szczególności na błędzie pisarskim, gdyż zmienił w sposób niezamierzony nazwisko strony. Zarówno jednak w uzasadnieniu decyzji, jak i w tzw. rozdzielniku organ orzekający używał nazwiska strony w jego prawidłowym brzmieniu "Misiąg". Takie nazwisko figuruje również pod wnioskiem o przyznanie dodatku mieszkaniowego, na takie również nazwisko organ przesyłał korespondencję związaną ze sprawą.

W związku z tym, że omyłka organu miała cechy oczywistego błędu określonego w art. 113 par. 1 k.p.a., organ orzekł jak na wstępie.

Stronie niezadowolonej z rozstrzygnięcia przysługuje prawo wniesienia na niniejsze postanowienie zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu za pośrednictwem tutejszego organu w terminie 14 dni od doręczenia postanowienia.

Andrzej Kwiatkowski

Burmistrz Miasta Lubań

Otrzymują:

1. Ewelina Misiąg

ul. Słoneczna 23/4, 23-350 Lubań

2. a/a

Leszek Jaworski

leszek.jaworski@infor.pl

Art. 113 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.).

Dziękujemy za przeczytanie artykułu!
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.