Wykonanie fundamentu świadczy o tym, że prace są budową

Wykonanie w określonym miejscu obiektu budowlanego, w skład którego wchodzą części typowo budowlane, jak np. fundament, konstrukcja nośna, bez względu na to, gdzie ten fundament oraz konstrukcja nośna zostały wykonane, przesądza o tym, że wykonywanie tego obiektu jako całości jest budową.

Prezydent miasta po rozpatrzeniu wniosku spółki z o.o. wniósł sprzeciw do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na demontażu tablicy reklamowej typu billboard o wymiarach 5,04 x 2,38 m oraz instalacji małoformatowej tablicy reklamowej typu ML. Organ zaliczył obiekt do kategorii budowli, o których mowa w art. 3 pkt 3 prawa budowlanego, wymagających uzyskania pozwolenia na budowę. Prezydent zwrócił uwagę, że przedmiotem zgłoszenia była budowa konstrukcji nośnej tablicy reklamowej, składającej się z kilku elementów stanowiących całość techniczno-użytkową, mogącą funkcjonować samodzielnie, tj. fundamentu, trzonu nośnego, konstrukcji wsporczej tablicy. Do wzniesionej konstrukcji miała zostać zainstalowana tablica reklamowa. Jego zdaniem takie urządzenie reklamowe jest konstrukcją przestrzenną stanowiącą budowlaną i techniczno-użytkową całość i odpowiada ogólnym cechom budowli. Od powyższej decyzji spółka wniosła odwołanie. Twierdziła, że urządzenie reklamowe nie jest obiektem budowlanym. Nie jest bowiem trwale związane z gruntem. Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Po czym spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

WSA uznał, że zarzuty skargi nie są zasadne. W ocenie sądu nośnik reklamowy, jako trwale związane z gruntem urządzenie reklamowe, jest budowlą w rozumieniu art. 3 pkt 3 prawa budowlanego. O tym czy dane urządzenie reklamowe jest trwale związane z gruntem, czy też nie, nie decyduje technologia wykonania fundamentu oraz możliwości techniczne przeniesienia nośnika reklamowego w inne miejsce. Zdaniem sądu z systematyki art. 29 prawa budowlanego wynika jednoznacznie, że ustawodawca w ust. 1 tego artykułu zwolnił z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę roboty budowlane stanowiące budowę obiektu budowlanego, a w ust. 2 inne niż budowa obiektu budowlanego roboty budowlane. A zatem zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 6 pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie innych niż budowa robót budowlanych polegających na instalowaniu tablic i urządzeń reklamowych. Z definicji robót budowlanych zawartych w art. 3 pkt 7 prawa budowlanego wynika, że są to prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Zgodnie z art. 3 pkt 6 prawa budowlanego przez budowę należy natomiast rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę i nadbudowę obiektu budowlanego. Instalowanie urządzeń reklamowych w rozumieniu art. 29 ust. 2 pkt 6 prawa budowlanego dotyczy zatem jedynie tych robót budowlanych, które nie są wykonywaniem obiektu budowlanego w określonym miejscu, a zatem budową w rozumieniu art. 3 pkt 6 prawa budowlanego.

Opis projektowanego nośnika reklamowego wskazuje, że wykonanie w określonym miejscu obiektu budowlanego, w skład którego wchodzą części typowo budowlane, jak np. fundament, konstrukcja nośna, bez względu na to, gdzie ten fundament oraz konstrukcja nośna zostały wykonane, przesądza o tym, że wykonywanie tego obiektu jako całości w danym miejscu jest budową, w rozumieniu art. 3 pkt 6 prawa budowlanego. Dlatego zdaniem sądu prawidłowa była kwalifikacja zamiaru budowlanego inwestora, zgodnie z którą wykonanie przedmiotowego urządzenia reklamowego było wykonaniem obiektu budowlanego (budowli) w określonym miejscu, a tym samym budową w rozumieniu art. 3 pkt 6 prawa budowlanego, wymagającą uzyskania pozwolenia na budowę.

Orzecznictwo opracowała Ewelina Stępień